El Municipio De Vasconia En El Mundo Antiguo
Total Page:16
File Type:pdf, Size:1020Kb
Load more
Recommended publications
-
The Basques of Lapurdi, Zuberoa, and Lower Navarre Their History and Their Traditions
Center for Basque Studies Basque Classics Series, No. 6 The Basques of Lapurdi, Zuberoa, and Lower Navarre Their History and Their Traditions by Philippe Veyrin Translated by Andrew Brown Center for Basque Studies University of Nevada, Reno Reno, Nevada This book was published with generous financial support obtained by the Association of Friends of the Center for Basque Studies from the Provincial Government of Bizkaia. Basque Classics Series, No. 6 Series Editors: William A. Douglass, Gregorio Monreal, and Pello Salaburu Center for Basque Studies University of Nevada, Reno Reno, Nevada 89557 http://basque.unr.edu Copyright © 2011 by the Center for Basque Studies All rights reserved. Printed in the United States of America Cover and series design © 2011 by Jose Luis Agote Cover illustration: Xiberoko maskaradak (Maskaradak of Zuberoa), drawing by Paul-Adolph Kaufman, 1906 Library of Congress Cataloging-in-Publication Data Veyrin, Philippe, 1900-1962. [Basques de Labourd, de Soule et de Basse Navarre. English] The Basques of Lapurdi, Zuberoa, and Lower Navarre : their history and their traditions / by Philippe Veyrin ; with an introduction by Sandra Ott ; translated by Andrew Brown. p. cm. Translation of: Les Basques, de Labourd, de Soule et de Basse Navarre Includes bibliographical references and index. Summary: “Classic book on the Basques of Iparralde (French Basque Country) originally published in 1942, treating Basque history and culture in the region”--Provided by publisher. ISBN 978-1-877802-99-7 (hardcover) 1. Pays Basque (France)--Description and travel. 2. Pays Basque (France)-- History. I. Title. DC611.B313V513 2011 944’.716--dc22 2011001810 Contents List of Illustrations..................................................... vii Note on Basque Orthography......................................... -
Palaeohispanica, 10. Serta Palaeohispanica in Honorem Javier
La versión original y completa de esta obra debe consultarse en: https://ifc.dpz.es/publicaciones/ebooks/id/3023 Esta obra está sujeta a la licencia CC BY-NC-ND 4.0 Internacional de Creative Commons que determina lo siguiente: • BY (Reconocimiento): Debe reconocer adecuadamente la autoría, proporcionar un enlace a la licencia e indicar si se han realizado cambios. Puede hacerlo de cualquier manera razonable, pero no de una manera que sugiera que tiene el apoyo del licenciador o lo recibe por el uso que hace. • NC (No comercial): La explotación de la obra queda limitada a usos no comerciales. • ND (Sin obras derivadas): La autorización para explotar la obra no incluye la transformación para crear una obra derivada. Para ver una copia de esta licencia, visite https://creativecommons.org/licenses/by- nc-nd/4.0/deed.es. serta palaeohispanica in honorem javier de hoz palaeohispanica 10 2010 REVISTA SOBRE LENGUAS Y CULTURAS DE LA HISPANIA ANTIGUA Institución «Fernando el Católico» (C. S. I. C.) Excma. Diputación de Zaragoza Zaragoza, 2010 Comité Editorial Editores: F. Beltrán Lloris, Universidad de Zaragoza. J.L. García Alonso, Universidad de Salamanca. C. Jordán Cólera, Universidad de Zaragoza. E. R. Luján Martínez, Universidad Complutense. J. Velaza Frías, Universidad de Barcelona. Secretario: Borja Díaz Ariño, Universidad de Zaragoza / U. del País Vasco. Han contribuido a la financiación de este volumen: Comisión de Investigación de la Facultad de Filología de la Universidad de Barcelona. Proyecto I+D “Estudios de formación nominal: lenguas paleohispánicas e indoeuropeas antiguas” (FFI2009-13292-C03-02), desarrollado en la Universidad Complutense de Madrid. -
Las Eretas Site Is in Fact a Series of Superimposed Villages, That Is, Built on the Ruins of Previous Ones
1 5 URBAN DEVELOPMENT PHASE 1 Las Eretas site is in fact a series of superimposed villages, that is, built on the ruins of previous ones. The houses of the first settlement were erected after the stone rampart and the cobbled street (Phase 1, 7th century BC). They had a rectangular floor plan and a hearth in the centre. The frame of the houses was very fragile and made of small ash posts alig- ned and anchored in the ground, and a framework of sticks covered in mud. It is believed that they had pitched roofs because there was a space between 2 the houses, which would provide access to the ram- PHASE 2 part. We know that this original settlement was bur- nt down, but whether it was intentionally or not re- mains unknown. The original peasants built a second village (Phase 2) on the ashes of the former. The design of the hou- ses was more compact and sturdy. They shared a di- viding load bearing wall with a stone base. They had 6 adobe or rammed earth walls. The roof was made of wood, straw and soil; it was single pitched and sloped from the rampart towards the street. It was divided into three sections by two sleepers that res- ted on the load bearing walls and a couple of central PHASE 3 posts. These posts have left distinctive marks on the floor. Life in this second settlement remained unal- tered throughout the 6th and 7th centuries BC. The western sector of the village was redesigned (Phase 3 7 3), possibly as a result of a partial fire. -
Resumen Résumé
160NATÀLIE BARRANDON L’affirmation des élites indigènes en Hispanie septentrionale a l’époque républicaine Resumen Este artículo propone un retrato de las élites indígenas al tiempo republicano en la Hispania septentrional (la cuenca del Ebro y la costa mediterránea de Emporion a Saguntum). Las aristocracias locales desarollen formas de autorrepresentación en las construciones privadas y en la epigrafía publica. Si la romanización de las élites es en marcha, cambia fondamentalemente las culturas que muy despacio. Palabras clave: élites, romanización, Hispania Citerior. Résumé Cet article propose un portrait des élites indigènes à l'époque républicaine en Hispanie septentrionale (bassin de l'Èbre et côte méditerranéenne d'Emporion à Saguntum). Les aristocraties locales développèrent des formes d'autoreprésentation par le biais notam- ment de constructions privées et d'une épigraphie publique. Si la romanisation des élites est en cours, elle ne bouleverse cependant que lentement leurs cultures respectives. Mots clés: élites, romanisation, Hispanie Citérieure. 20. www.elmundo.es/elmundo/2003/07/25/cultura/ SALDVIE n.º 6 2006 pp. 161-183 L’affirmation des élites indigènes en Hispanie septentrionale a l’époque républicaine1 Natàlie Barrandon Introduction qu'une minorité seulement des habitations fut touchée Après avoir pris pied dans la péninsule Ibérique par ce phénomène. Ainsi, toutes les couches de la pop- pendant la 2ème guerre punique, les Romains entre- ulation ne bénéficièrent pas de ces transferts culturels. prirent sa conquête. La côte méditerranéenne et le Seules les élites politiques ou économiques eurent bassin de l'Èbre furent définitivement soumis à Rome accès aux nouveautés. L'introduction de nouveaux élé- avec la chute de Numance. -
Les Estructures Socials Protohistòriques a La Gàl·Lia I a Ibèria
Les estructures socials protohistòriques a la Gàl·lia i a Ibèria Homenatge a Aurora Martín i Enriqueta Pons Maria Carme Belarte, Dominique Garcia, Joan Sanmartí (editors científics) Arqueo Mediterrània 14/2015 ARQUEO MEDITERRÀNIA 14/2015 Les estructures socials protohistòriques a la Gàl·lia i a Ibèria Homenatge a Aurora Martín i Enriqueta Pons Actes de la VII Reunió Internacional d'Arqueologia de Calafell (Calafell, del 7 al 9 de març de 2013) Maria Carme Belarte (ICREA/ICAC) Dominique Garcia (IUF Aix Marseille Université) Joan Sanmartí (UB) (editors científics) ÀREA D'ARQUEOLOGIA - UNIVERSITAT DE BARCELONA INSTITUT CATALÀ D'ARQUEOLOGIA CLÀSSICA Maria Carme Belarte, Dominique Garcia, Joan Sanmartí (editors científics) Les estructures socials protohistòriques a la Gàl·lia i a Ibèria Primera edició: gener 2016 Tiratge: 500 exemplars Direcció Josep Maria Gurt Esparraguera Joan Sanmartí Grego Consell de Redacció Jaume Buxeda Garrigós Miquel Àngel Cau Ontiveros Jaume Noguera Guillén Gisela Ripoll López Francesc Tuset Bertran Secretaria de Redacció David Asensio Vilaró Eduard Ble Gimeno Irene Cruz Folch Francisco José Cantero Rodríguez Rafel Jornet Niella Marisol Madrid Fernández David Montanero Vico Pau Valdés Matías Sílvia Valenzuela-Lamas Maqueta i coberta Natàlia Arranz Compaginació imaginatic Impressió Gràfiques Raventós Suau Edita Departament de Prehistòria, Història Antiga i Arqueologia de la Universitat de Barcelona Facultat de Geografia i Història Montalegre 6 - 08001 Barcelona Tel. 934 037 540 [email protected] - www.ub.edu/prehist/main.htm Institut Català d’Arqueologia Clàssica Plaça Rovellat s/n - 43003 Tarragona Tel. 977 249 133 [email protected] - www.icac.cat Amb la col·laboració de Organisme Autònom Municipal Fundació Castell de Calafell Plaça Catalunya, 1 43820 Calafell Amb el suport de l'AGAUR (2012ARCS1 0019) i de l’IUF Aix-Marseille Université D. -
[Versão Corrigida]
Ygor Klain Belchior IAM VICTUM FAMA NON VISI CAESARIS AGMEN (LUC. PHARS . 2, 600): OS BOATOS NAS GUERRAS CIVIS ENTRE POMPEU E CÉSAR (54-48 A.C.) [Versão corrigida] Tese apresentada ao Programa de Pós- Graduação em História Social da Faculdade de Filosofia, Letras e Ciências Humanas da Universidade de São Paulo para a obtenção do título de Doutor em História. Área de concentração: História Social. Orientador: Prof. Dr. Norberto Luiz Guarinello. São Paulo 2018 AUTORIZO A REPRODUÇÃO TOTAL OU PARCIAL DESTE TRABALHO, POR QUALQUER MEIO CONVENCIONAL OU ELETRÔNICO, PARA FINS DE ESTUDO E PESQUISA, DESDE QUE CITADA A FONTE. Assinatura: ___________________________________________ Data: ___/___/___ Nome: Ygor Klain Belchior. Título: Iam victum fama non visi Caesaris agmen (Luc. Phars . 2, 600): os boatos nas guerras civis entre Pompeu e César (54-48 a.C.). Tese apresentada ao Programa de Pós-Graduação em História Social da Faculdade de Filosofia, Letras e Ciências Humanas da Universidade de São Paulo para obtenção do título de Doutor em História. Aprovado em: ___/___/___ Banca Examinadora Orientador: Prof. Dr. Norberto Luiz Guarinello Instituição: Universidade de São Paulo Assinatura:_____________________ Prof. Dr. Julio César Magalhães de Oliveira Instituição: Universidade de São Paulo Julgamento:_____________________ Assinatura:______________________ Prof. Dr. Marcelo Cândido da Silva Instituição: Universidade de São Paulo Julgamento:_____________________ Assinatura:______________________ Profa. Dra. Sarah F. L. de Azevedo Instituição: Universidade de São Paulo Julgamento:_____________________ Assinatura:______________________ Prof. Dr. Fabio Faversani Instituição: Universidade Federal de Ouro Preto Julgamento: _______________ Assinatura:________________________________ À Ana Lucia. Aos meus pais e avós. AGRADECIMENTOS Foram quatro anos e meio de caminhada. -
Descarga La Publicación En
Nueva Arquitectura Tradicional MMXVIII | New Traditional Architecture MMXVIII Esta publicación recoge los resultados del Concurso de Arquitectura Richard H. Driehaus y de los Premios Richard H. Driehaus de las Artes de la Construcción 2018. Ambos han sido convocados por INTBAU (International Network for Traditional Building, Architecture and Urbanism), gracias al apoyo del Richard H. Driehaus Charitable Lead Trust, mediante una donación a la Chicago Community Foundation para el Richard H. Driehaus Charitable Fund. Colaboran en esta iniciativa el Ministerio de Fomento, el Ministerio de Educación, Cultura y Deporte, el Premio Rafael Manzano de Nueva Arquitectura Tradicional y el Consejo Superior de Colegios de Arquitectos de España. This publication will present the results of the 2018 Richard H. Driehaus Architecture Competition and Richard H. Driehaus Building Arts Awards. Both competitions are organized by INTBAU (the International Network for Traditional Building, Architecture and Urbanism), thanks to the support of the Richard H. Driehaus Charitable Lead Trust, through a contribution to the Chicago Community Foundation for the Richard H. Driehaus Charitable Fund, and the collaboration of the Ministry of Public Works and Infrastructure, the Ministry of Education, Culture and Sports, the Rafael Manzano Prize of New Traditional Architecture and the Council of Architecture Institutes of Spain. Autor, editor y coordinador | Author, editor and coordinator: Alejandro García Hermida Con la colaboración de | With the collaboration of: Rebeca -
Los Vascones Según Lasfuentes Escritas
Los vascones según las fuentes escritas MARfA JESUS PERÉX AGORRETA (UNED - MADRID) Este estudio se inscribe dentro de la corriente investigadora que desde hace algunos años se encamina a ofrecer un panorama, lo más completo posible, de la situacióna de los pueblos peninsulares en la etapa previa a la conquista romana, a lo largo de ésta y sus más inmediatas consecuencias. Para ello, es necesario comenzar por la revisión y análisis de las principales fuentes que, en el caso que nos ocupa, hacen mención explícita al pueblo vascón ~. LITERARIAS Son numerosas las referencias que sobre los vascones encontramos en las fuentes literarias, aunque no son tan abundantes y aclaratorias como desearíamos’. A lo largo del siglo II a. de C. debieron tener lugar los primeros contactos entre las tropas romanas y los habitantes de esta zona del Valle del Ebro, sobre todo a raíz de las actuaciones de Catón en el 195 a. de C. 2 y del pretor A. Terencio que tomó la ciudad de Corbio> perteneciente a los suessetanos, que se encontraban al este de los * Presentamos aquí una parte de las investigaciones realizadas con motivo de la preparación de nuestra tesis doctoral en torno a los vascones en época romana. Hemos decidido ir presentando las diversas fuentes literarias por orden cronológico de autores aún a riesgo de cortar ciclos temáticos, como seria el casode las reiteradas menciones a la resistencia de los calagurritanos frente a las tropas pompeyanas. 2 Liv. XXXiV, 19-20. Liv. XXXIX, 42. Anejo.’ de Gerión. II - 1989. Edil. Universidad Complutense. Madrid. 318 Mii Pérez Agorreta vascones. -
Calculating Ethnicity Through the U.S. Census: the Basque Case
BOGA: Basque Studies Consortium Journal Volume 4 | Issue 1 Article 1 October 2016 Calculating Ethnicity Through the U.S. Census: The aB sque Case William A. Douglass Center for Basque Studies at the University of Nevada, Reno Follow this and additional works at: http://scholarworks.boisestate.edu/boga Part of the Basque Studies Commons Recommended Citation Douglass, William A. (2016) "Calculating Ethnicity Through the U.S. Census: The asB que Case," BOGA: Basque Studies Consortium Journal: Vol. 4 : Iss. 1 , Article 1. https://doi.org/10.18122/B2W12S Available at: http://scholarworks.boisestate.edu/boga/vol4/iss1/1 Calculating Ethnicity Through the U.S. Census: The Basque Case William A. Douglass, PhD Defining “Basques” Throughout recorded history, the status of Basques has remained ambiguous—at least as defined by outsiders. The Romans reported on a people known as the Vascones, inhabiting part of the present-day European homeland of the Basques—but only a part.1 There were also other Iberian tribes sharing the ill-defined territory and it was a corridor for peoples entering Iberia from the north, like the Celts and the Romans, as well as the Muslims who came from the south. Segments of all of these outsiders settled in the Basque area and even ruled parts of it for a time, providing their own cultural overlays. During the Middle Ages, the Basque Country was a liminal zone between the Gothic and Frankish realms in southwestern Europe, at times denounced by both as a land of mountain barbarians who raided civilized lowlanders.2 The only period in which the Basque Country as a whole was briefly under a single political jurisdiction was during a part of the reign of Navarrese King Sancho the Great (1004-1035). -
Guide of Pamplona
GUIDE OF PAMPLONA PROPOSALS TO DISCOVER AND ENJOY THE CITY Index WHERE TO FIND US ............... 3 A BIT OF HISTORY .................. 4 PAMPLONA IS... WALLS .............................10 SAN FERMÍN ...................16 THE WAY ..........................23 GREEN .............................26 FOOD ................................32 WHAT TO BUY? .....................36 PAMPLONA ES MUCHO MÁS PRACTICAL INFORMATION ..38 Pamplona -Iruña in Basque- is a comfortable, warm, friendly and safe city for visitors, and one which is always eager to make itself known. Located on the Way of St James, Pamplona is the first city pilgrims come across on their way from Roncesvalles, a fact which has conditioned its history and character since ancient times. Its Renaissance fortifications are among the finest in Europe. Its parks and gardens never cease to amaze visitors. And in addition to all this, it has outstanding traditional food, based on the high quality of its local products, and a varied cultural agenda. Whatever the time of year, it is well worth taking a break to enjoy Pamplona’s cultural programme, its small music, food and art festivals, and all the events it hosts at both its smaller concert halls and larger venues: Teatro Gayarre, Navarra Arena and the Baluarte conference centre and auditorium. Finally, from the 6th to the 14th of July the unique and endearing Festival of San Fermín turns Pamplona into the place to be both for partying and culture of the highest order for locals and visitors of all types and ages. All these things and many more make Pamplona a capital full of history and stories with a highly distinctive identity, the fruit of its historical relevance and age-old culture. -
Perdomuit Feroces Vascones” Vascones”
“PERDOMUIT FEROCES “PERDOMUIT FEROCES VASCONES” VASCONES” urrengo agertu zirenei, visigodoei beste era bateko uy distinto sería el recibimiento que las vascos harrerea egin eutsen euskaldunek, "vasconek ez dispensaron a la siguiente "visita", que fue la de H ebezan ontzat hartu german herriak –Gregorio M los visigodos. "Los pueblos germánicos no fue- Monreal Iza doktorearen liburutik ataraten dogu, "Bizkaiko ron aceptados por los vascones –citamos al doctor Gregorio jaurerriko herri Erakundeak" bere izena–, aurki euskaldu- Monreal Iza en su obra Las Instituciones Públicas del Señorío nek eurentzakotzat eben erromar ordena ezagunaren arerio de Vizcaya–. Quizá éstos vieron en visigodos y francos a los antzeko jo ebezan visigodo ta frankoak. Herri horrekaz izaniko enemigos del orden romano precedente, que habían llega- hartu-emon zazkarrak nabarmen dira visigodo epe horretan do a considerar suyo. Las pésimas relaciones sostenidas con eta Erdi Aro Goitiaren hasieran". estos pueblos caracterizan la etapa visigoda y el comienzo de la Alta Edad Media". Hispanian 418 garren urtean sartuta gero, errege visi- godoen kondairetan kasik 300 urtean esan eta esaten dana, Tras su entrada en Hispania el año 418, las crónicas setatsu hatan be, eta izanak esana guzurtatuten eban txitean de los reyes visigodos fueron repitiendo durante casi 300 pitean, lelo hauxe zan: "perdomuit feroces vascones" (eus- años, con una obstinación que la realidad se encargaba de kaldun uzarkak menperatu ebazan). Eta horra, historiako desmentir a cada paso, el estribillo "perdomuit -
KALAKORIKOS 2002 1/4/04 17:15 Página 31
KALAKORIKOS 2002 1/4/04 17:15 Página 31 Kalakorikos, 7. 2002, pp.: 31-50 CALAGURRIS Y LA FIJACIÓN DE NUEVOS LÍMITES TERRITORIALES EN LA ANTIGÜEDAD por Luis Amela Valverde* Resumen Pompeyo Magno concedió numerosos beneficios a distintas comunidades al finalizar la guerra sertoriana. El presente trabajo analiza la inclusión de la ciudad de Calagurris dentro del grupo étnico de los Vascones, que se considera efectuado en este momento histórico. Abstract Pompey the Great granted numerous advantages to different communities when concluding the Sertorian War.The present work studies the inclusion of the city of Calagurris inside the ethnic group of the Vascones that is considered made at this time. La mejor forma de constituir una clientela por un político romano ambicioso era la distribución de numerosos beneficios y recompensas, tanto a comunidades como a per- sonajes individuales notables1, conjuntamente con una propaganda muy bien orquestada. Cn. Pompeyo Magno (cos. I 70 a.C.) fue quien tuvo más éxito al coordinar todos estos elementos, lo que le habilitó para crear y organizar una de las más fuertes e importantes clientelas del Imperio2. Simplemente, prosiguió la política de personajes ambiciosos que, mientras servían a los intereses del Estado, a su vez intentaban extender el cuerpo de su clientela, que ya tenía sus bases en las acciones de su padre, Cn. Pompeyo Estrabón (cos. 89 a.C.)3, pero elevándolo a un nivel jamás alcanzado hasta entonces. El momento más propicio por Pompeyo Magno para realizar esta labor en Hispania fue el periodo entre la finalización de la guerra sertoriana y su marcha a Roma a cele- *.