GIUSEPPE VERDI ESTRENA 5 I 7 D’AGOST NOVA PRODUCCIÓ
Total Page:16
File Type:pdf, Size:1020Kb
Load more
Recommended publications
-
1 CRONOLOGÍA LICEÍSTA Se Incluye Un Listado Con Las
CRONOLOGÍA LICEÍSTA Se incluye un listado con las representaciones de Aida, de Giuseppe Verdi, en la historia del Gran Teatre del Liceu. Estreno absoluto: Ópera del Cairo, 24 de diciembre de 1871. Estreno en Barcelona: Teatro Principal, 16 abril 1876. Estreno en el Gran Teatre del Liceu: 25 febrero 1877 Última representación en el Gran Teatre del Liceu: 30 julio 2012 Número total de representaciones: 454 TEMPORADA 1876-1877 Número de representaciones: 21 Número histórico: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21. Fechas: 25 febrero / 3, 4, 7, 10, 15, 18, 19, 22, 25 marzo / 1, 2, 5, 10, 13, 18, 22, 27 abril / 2, 10, 15 mayo 1877. Il re: Pietro Milesi Amneris: Rosa Vercolini-Tay Aida: Carolina de Cepeda (febrero, marzo) Teresina Singer (abril, mayo) Radamès: Francesco Tamagno Ramfis: Francesc Uetam (febrero y 3, 4, 7, 10, 15 marzo) Agustí Rodas (a partir del 18 de marzo) Amonasro: Jules Roudil Un messaggiero: Argimiro Bertocchi Director: Eusebi Dalmau TEMPORADA 1877-1878 Número de representaciones: 15 Número histórico: 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36. Fechas: 29 diciembre 1877 / 1, 3, 6, 10, 13, 23, 25, 27, 31 enero / 2, 20, 24 febrero / 6, 25 marzo 1878. Il re: Raffaele D’Ottavi Amneris: Rosa Vercolini-Tay Aida: Adele Bianchi-Montaldo Radamès: Carlo Bulterini Ramfis: Antoine Vidal Amonasro: Jules Roudil Un messaggiero: Antoni Majjà Director: Eusebi Dalmau 1 7-IV-1878 Cancelación de ”Aida” por indisposición de Carlo Bulterini. -
Sensibilidad E Impresiones De Emilia Pardo Bazán Sobre El Mundo De La Ópera: Música, Arte Y Estética En El Contexto De La Francofilia Y La Germanofilia
La Tribuna. Cadernos de Estudos da Casa-Museo Emilia Pardo Bazán Núm. 11, 47 – 72 © 2016. Casa-Museo Emilia Pardo Bazán Sensibilidad e impresiones de Emilia Pardo Bazán sobre el mundo de la ópera: música, arte y estética en el contexto de la francofilia y la germanofilia Xosé-Carlos Ríos [email protected] (recibido xullo/2013, revisado marzo/2016) RESUMEN: Desde el contexto histórico de una ciudad en cambio como es A Coruña, nuestra autora opta por la inmersión, aunque desde la aventajada posición de su intensa vida cultural e intelectual en Madrid y la Europa del momento. Es un doble marco donde se desarrolla vida y obra de E. Pardo Bazán, desde una pequeña ciudad provinciana por un lado, donde se observa el auge de autores y títulos operísticos y musicales con sus pequeños teatros en plena operatividad, y otro cosmopolita, el de la capital española, ambiente finisecular y primeras décadas del siglo XX, poco a apoco enrarecido por los “bandos” hacia los que se decantan políticos, autores, intelectuales y prensa: los franco-aliadófilos y el más minoritario germanófilo. Admirados ambos mundos culturales y su legado, la carismática autora optará por un europeísmo y españolidad sincera, y su consabido eclecticismo no es antitético de una enconada defensa de la obra wagneriana, su distancia para con la música francesa, su relativo hastío de la ópera italiana en repetitivos programas de ópera, o su posicionamiento en contra del veto a Wagner hasta prácticamente los años 20 de la pasada centuria. PALABRAS CLAVE: Emilia Pardo Bazán, ópera, melomanía, crítica musical, francofilia, germanofilia, Iª Guerra mundial, wagnerismo, Teatro Real de Madrid. -
25Th Anniversary
25th Anniversary Montblanc de la Culture 25th Anniversary Montblanc de la Culture Arts Patronage Award Arts Patronage Montblanc de la Culture 25th Anniversary Arts Patronage Award 1992 25th Anniversary Montblanc de la Culture Arts Patronage Award 2016 Anniversary 2016 CONTENT MONTBLANC DE LA CULTURE ARTS PATRONAGE AWARD 25th Anniversary — Preface 04 / 05 The Montblanc de la Culture Arts Patronage Award 06 / 09 Red Carpet Moments 10 / 11 25 YEARS OF PATRONAGE Patron of Arts — 2016 Peggy Guggenheim 12 / 23 2015 Luciano Pavarotti 24 / 33 2014 Henry E. Steinway 34 / 43 2013 Ludovico Sforza – Duke of Milan 44 / 53 2012 Joseph II 54 / 63 2011 Gaius Maecenas 64 / 73 2010 Elizabeth I 74 / 83 2009 Max von Oppenheim 84 / 93 2 2008 François I 94 / 103 3 2007 Alexander von Humboldt 104 / 113 2006 Sir Henry Tate 114 / 123 2005 Pope Julius II 124 / 133 2004 J. Pierpont Morgan 134 / 143 2003 Nicolaus Copernicus 144 / 153 2002 Andrew Carnegie 154 / 163 2001 Marquise de Pompadour 164 / 173 2000 Karl der Grosse, Hommage à Charlemagne 174 / 183 1999 Friedrich II the Great 184 / 193 1998 Alexander the Great 194 / 203 1997 Peter I the Great and Catherine II the Great 204 / 217 1996 Semiramis 218 / 227 1995 The Prince Regent 228 / 235 1994 Louis XIV 236 / 243 1993 Octavian 244 / 251 1992 Lorenzo de Medici 252 / 259 IMPRINT — Imprint 260 / 264 Content Anniversary Preface 2016 This year marks the 25th anniversary of the Montblanc Cultural Foundation: an occasion to acknowledge considerable achievements, while recognising the challenges that lie ahead. Since its inception in 1992, through its various yet interrelated programmes, the Foundation continues to appreciate the significant role that art can play in instigating key shifts, and at times, ruptures, in our perception of and engagement with the cultural, social and political conditions of our times. -
«El Doncel De Mondragón»
«El Doncel de Mondragón» ¡,or S PADRÓN AGOSTA El Doncel de Mondragón editóse en 1859, en Santa Cruz de Te nerife, en la Imprenta y [fitografía Isleña de don Juan N. Romero, firmado por Aned-Naiif-Ruigame, anagrama de los poetas Rafael M. Fernández Neda (1833-1908), Fernando Final (1832-1870) y Agustín E. Cuimerá (1833-1903). Aned-iNeda; Nalif=Final; Ruigame-Gui- merá. Neda era orotavense; Fernando Final nació en Las Palmas, y Guimerá en Santa Cruz'. El subtítulo de El Doncel es: Leyenda diabólico-fantástica, jo co-seria y agri-dulce histórico-caballeresca del siglo XVII. Aseveran los autores en la Cena que puede servir de prólogo que para la com posición de la obra utilizaron como fuente las Memorias del regidor Anchieta, y que la escribieron en ocho días^. Consta de proemio, introducción, ocho libros y conclusión. Las diversas partes de que .se compone intitiilanse: Cena (jue puede servir de prólogo. Introduc ción, Kl mensaje, Aventuras y jantasmas. La entrevista y el juramen to. Trovas y^ cuchilladas. La misa del alba, Kn el locutorio. La liza, El rapto, (Conclusión, Cuadro diabólico. La acción tiene por escenario Gran Canaria y Tenerife^. Astolfo, héroe de la leyenda, oriundo de Aragón, nace en Las Palmas. Los episodios que integran la obra acontecen en 1619. Dos años ha que Mondragón se ausentó de la ciudad de La La guna, donde reside su ainada^. Esta, juzgando a su prometido infiel a su palabra de próximo desposorio, causada de esperar, decide, en un gesto de romanticismo, itigresar en el convento, no sin enviaran- tes una esquela a su amado, por medio de un mensajero que arriba 1 Libro XXde BautismosíielsLConcepción (lo 1.a Orotava,folio74.—CAR LOS PlZAKROSO HKI.MONTK, Anilles de la Diputarión rrovinrial de Canarias, Santa Cruz (ie Tenerife, 1911,1.'' parte, i)ág. -
5. El Mito De Don Juan En La Literatura Universal
Equipo de coordinación pedagógica 5. EL MITO DE DON JUAN EN LA LITERATURA UNIVERSAL TÍTULO DE LA El mito de Don Juan en la literatura universal ACTIVIDAD Nivel educativo sugerido 5º 6º Primaria ESO Bachillerato Responsable CARÁCTER DE LA TAREA El profesor de una materia organiza la actividad, el proyecto o la tarea. Ese profesor es el encargado de diseñar las MATERIA actividades, las estrategias, la metodología y la difusión de las actividades realizadas. Tiene libertad para abordar la actividad asociada a su materia, sea cual sea su naturaleza. Participan distintas materias con diversas INTERDISCIPLINAR actividades por lo que es proclive a usar una metodología basada en el trabajo por TRABAJO POR PROYECTOS proyectos o tareas. Cada materia propondrá una tarea a los alumnos que, sumada, a la del resto de participantes, conformarán un proyecto conjunto. El mito de Don Jaun-Propuestas estratégicas para el desarrollo del programa Clásicos Escolares 15/16 Equipo de coordinación pedagógica En esta actividad, podrían participar profesores de CCSS (el contexto socio- histórico y cultural del Romanticismo), Lengua y Literatura (estudio de la literatura que ha desarrollado el mito, desde el Barroco hasta la actualidad), Música (la música Romántica pasando por el Don Giovanni de Mozart), Filosofía (el concepto del mito en el Romanticismo), EPV (representaciones plásticas de la figura de Don Juan), por ejemplo. Si el centro es bilingüe y desarrolla el CURRÍCULUM INTEGRADO Currículum Integrado de las Lenguas, esos DE LAS LENGUAS profesores pueden tomar este asunto como tópico o foco de atención y desarrollar actividades, desde las materias y lenguas implicadas, para acercar la dimensión de un mito nacido en la literatura española que ha traspasado fronteras artísticas y nacionales. -
Music Catalogue 2021
SUMMARY ELECTRONIC MUSIC p.04 CONTEMPORARY DANCE p.06 JAZZ p.12 OPERA p.14 CLASSICAL p.25 MUSIC DOCUMENTARY p.37 WORLD MUSIC p.40 4K CONCERTS p.42 3 4 The Sonar Festival ZSAMM ISAAC DELUSION LENGTH: LENGTH: 50’ 53’ DIRECTOR: DIRECTOR: SÉBASTIEN BERGÉ ERIC MICHAUD PRODUCER: PRODUCER: Les Films Jack Fébus Les Films Jack Fébus COPRODUCER: COPRODUCER: ARTE France M_Media COPYRIGHT: COPYRIGHT: 2018 2018 Live concert Live concert ARTIST NATIONALITY: ARTIST NATIONALITY: Slovenia, Austria France 27.10.22 07.09.22 Watch the video Watch the video 5 6 Contemporary dance MONUMENTS IN MOTION MONUMENTS IN MOTION SCREWS AND STONES I REMEMBER SAYING GOODBYE LENGTH: LENGTH: 11’ 11’ DIRECTOR: DIRECTOR: GAËTAN CHATAIGNER TOMMY PASCAL PRODUCER: PRODUCER: Les Films Jack Fébus Les Films Jack Fébus COPRODUCERS: COPRODUCERS: Centre des mouve- Centre des mouve- ments nationaux ments nationaux COPYRIGHT: COPYRIGHT: 2020 2019 LANGUAGE AVAILABLE: LANGUAGE AVAILABLE: Live concert Live concert 18.02.29 11.06.24 Watch the video Watch the video Choreography by Alexander Vantournhout Choreography by Christian and François Ben Aïm From the SCREWS performance At the Sainte Chapelle at La Conciergerie de Paris. Performers: Music : Nils Frahm Christien Ben Aïm Dancers : Josse De Broeck, Petra Steindl, Emmi François Ben Aïm Väisänen, Hendrik Van Maele, Alexander Vantournhout, Louis Gillard Felix Zech Piers Faccini (musician) 7 Contemporary dance MONUMENTS IN MOTION 3X10’ SCENA MADRE* LENGTH: LENGTH: 3x10’ 63’ DIRECTOR: DIRECTOR: YOANN GAREL, JULIA GAT, GAËTAN CHATAIGNER THOMAS -
Puritanidossierinstituciones.Pdf
I puritani I PURITANI Página s 2 – 3 Equipo artístico Página 4 Sinopsis de la ópera Página 5 ‘La última genialidad de Bellini ’, la Revista del Real Página 6 - 13 Biografías 1 I puritani I PURITANI (L OS PURITANOS ) Música de Vincenzo Bellini (1801-1835) Melodramma serio en tres actos Libreto de Carlo Pepoli, basado en la obra de teatro Têtes rondes et cavaliers (1833) de Jacques-Arsène Ancelot y Joseph-Xavier-Boniface Estrenado en el Théâtre Italien de París el 24 de enero de 1835 Estrenado en el Teatro Real el 6 de diciembre de 1850 Nueva producción del Teatro Real, en coproducción con el Teatro Municipal de Santiago de Chile EQUIPO ARTÍSTICO Director musical Evelino Pidò Director de escena Emilio Sagi Escenógrafo Daniel Bianco Figurinista Peppispoo Iluminador Eduardo Bravo Director del coro Andrés Máspero Asistente del director musical José Antonio Montaño Asistentes del director de escena Javier Ulacia, Marco Berriel Asistente del iluminador Alfonso Malanda REPARTO Lord Gualtiero Valton Miklós Sebestyén Sir Giorgio Nicolas Testé (4, 7, 11, 14, 17, 20, 24) Roberto Tagliavini (6, 13, 19) Lord Arturo Talbo Javier Camarena (4, 7, 11, 14, 17, 20, 24) Celso Albelo (6, 13, 19) Sir Riccardo Forth Ludovic Tezier (4, 7, 11, 14, 24) George Petean (6, 13, 17, 19) Damiano Salerno (20) ) Sir Bruno Robertson Antonio Lozano 2 I puritani Enrichetta di Francia Annalisa Stroppa (4, 7, 11, 14, 24) Cassandre Berthon (6, 13, 19) Lady Elvira Valton Diana Damrau (4, 7, 14, 17, 20, 24) Venera Gimadieva (6, 11, 13, 19) Actores Edgar Calot, Luis Romero, Eduardo -
1 CRONOLOGIA LICEISTA S'inclou Una Llista Amb Les Representaciones
CRONOLOGIA LICEISTA S’inclou una llista amb les representaciones de Rigoletto de Verdi en la història del Gran Teatre del Liceu. Estrena absoluta: 11 de març de 1851 al teatre La Fenice de Venècia Estrena a Barcelona i al Liceu: 3 de desembre de 1853 Última representació: 5 de gener del 2005 Total de representacions: 362 TEMPORADA 1853-1854 3-XII-1853 RIGOLETTO Llibret de Francesco Maria Piave. Música de Giuseppe Verdi. Nombre de representacions: 25 Núm. històric: de l’1 al 25. Dates: 3, 4, 8, 11, 15, 22, 23, 25, 26 desembre 1853; 5, 6, 12, 15, 19, 31 gener; 7, 12, 26 febrer; 1, 11, 23 març; 6, 17 abril; 16 maig; 2 juny 1854. Duca di Mantova: Ettore Irfré Rigoletto: Antonio Superchi Gilda: Amalia Corbari Sparafucile: Agustí Rodas Maddalena: Antònia Aguiló-Donatutti Giovanna: Josefa Rodés Conte di Monterone: José Aznar / Luigi Venturi (17 abril) Marullo: Josep Obiols Borsa: Luigi Devezzi Conte di Ceprano: Francesc Sánchez Contessa di Ceprano: Cristina Arrau Usciere: Francesc Nicola Paggio: Josefa Garriche Director: Eusebi Dalmau TEMPORADA 1854-1855 Nombre de representacions: 8 Número històric al Liceu: 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33 Dates: 7, 10, 18 febrer; 13 març; 17 abril; 17, 27 maig; 7 juny 1855. Nota: Felice Varesi havia estat el primer Rigoletto a l'estrena mundial a la Fenice de Venècia l'11 de març de 1851. Duca di Mantova: Giacomo Galvani Rigoletto: Felice Varesi Gilda: Virginia Tilli Sparafucile: Agustí Rodas Maddalena: Matilde Cavalletti / Antònia Aguiló-Donatutti (7 de juny) Giovanna: Sra. Sotillo Conte di Monterone: Achille Rossi 1 Marullo: Josep Obiols Borsa: Josep Grau Contessa di Ceprano: Antònia Aguiló-Donatutti Director: Gabriel Balart TEMPORADA 1855-1856 L'òpera és anunciada com "Il Rigoletto". -
Memòria 11/12
MEMÒRIA GRAN TEATRE DEL LICEU 2011-2012 G r a n T e a t r e d e l Liceu 11 Me /1 m ò ri a 2 Memòria 11/12 FuNdació GraN Teatre del Liceu ÍndEx ÍndICE ÒrgaNs de goverN 5 ÓrgaNos de gobierNo Programa de mecenatge 11 Programa de meceNazgo Temporada artística 17 Temporada artística Audiovisuals 205 Audiovisuales La institució 223 La iNstitucióN Altres líNies d’activitat 241 Otras liNeas de actividad Estadístiques 259 Estadísticas ÒrgaNs de goverN ÓrgaNos de gobierno Patronat de la Fundació 6 Patronato de la Fundación Comissió Executiva 7 Comisión Ejecutiva Comitè de Direcció 8 Comité de Dirección Consell d’Assessorament Artístic 9 Consejo de Asesoramiento Artístico PatroNat de la FuNdació PatroNato de la Fundación President Vocal representant de la Diputació de Barcelona Presidente Vocal representante de la Diputació de Barcelona José Manuel González LabRadoR (fins ARtuR Mas i GavarRó novembre de 2011) / Mònica QueRol i QueRol Vicepresidents Vocals representants de la Societat del Vicepresidentes Gran Teatre del Liceu MeRcedes ElviRa del Palacio Tascón (fins Vocales representantes de la Sociedad del desembre de 2011) / José Mª Lassalle Ruiz Gran Teatre del Liceu Jordi HeReu i BoheR (fins juliol de 2011) / Manuel BeRtRand i VeRgés JavieR Coll Olalla XavieR TRias i Vidal de LlobateRa José María CoRonas i GuinaRt Antoni Fogué i Moya (fins novembre de 2011) Manuel Busquet ARRufat / SalvadoR Esteve i FigueRas Vocals representants del Consell de Mecenatge Vocals representants de la Generalitat de Catalunya Vocales representantes del Consejo de Mecenazgo -
Los Motivos Del Fracaso De La Ópera Nacional En España
ANUARIO MUSICAL, N.º 74 enero-diciembre 2019, 37-52 ISSN: 0211-3538 https://doi.org/10.3989/anuariomusical.2019.74.03 “COMO SI LOS AMANTES Y GARÍN FUERAN RUSOS”: LOS MOTIVOS DEL FRACASO DE LA ÓPERA NACIONAL EN ESPAÑA “AS IF LOS AMANTES AND GARÍN WERE RUSSIANS”: REASONS FOR THE FAILURE OF NATIONAL OPERA IN SPAIN Francisco Manuel López Gómez Universidad de Castilla-La Mancha [email protected] ORCID ID: https://orcid.org/0000-0002-2988-2700 Resumen Abstract Las recientes investigaciones, a través del análisis de partitu- Recent research on Spanish 19th-century opera scores that ras del siglo XIX hasta hoy olvidadas, han puesto en valor algunos have been hitherto ignored has recognised the value of some of the de los trabajos operísticos de los compositores españoles más desta- works written by the most notable Spanish composers. This fact has cados, lo cual no ha hecho más que sorprender a la comunidad mu- surprised the musicological community that does not fully under- sicológica, que no termina de comprender por qué estas obras nunca stand why these works have never been included in the regular na- llegaron a implantarse dentro del repertorio canónico operístico tional repertory of opera. In this paper, we will start with some re- nacional. En este artículo, partiremos de los análisis existentes de cent opera analysis, and then, the contemporary written sources will las óperas, reflexionaremos sobre el contexto en que se crearon y enable us to assess public and critic opinion about these works. A tomaremos en consideración las fuentes escritas coetáneas, para co- reception study of these works will lead to the main causes that nocer la opinión de la crítica y el público y llegar a conclusiones prevented Spanish composers from developing a national opera. -
CONVERSACION-16-6-21-Opera-Al
CONVERSACIONES Ópera al desnudo. Visión desde el intérprete Conversación con Miguel Olano (tenor internacional) Generalmente siempre escuchamos o leemos críticas y opiniones acerca de cantantes y producciones operísticas a través de las voces de críticos musicales, directores de escena, directores musicales, directores de los teatros y agentes, pianistas, directores de los teatros, presentadores de televisión e incluso de técnicos culturales y funcionarios del estado. Casi siempre, la contratación de un cantante depende de la opinión y criterio de todas estas personas Pero ¿Alguna vez alguien se ha preocupado de saber qué es lo que en realidad ocurre en una producción? ¿Qué piensa el cantante cuando se encuentra con un director musical que no tiene experiencia con cantantes y dirige como si fuera un metrónomo? ¿Qué ocurre cuando el diseñador de vestuario decide que tienes que cantar embutido en un corsé que no te deja respirar? O peor, ¿Cómo se siente el artista cuando el director de escena le hace cantar una romanza desnudo y boca abajo, en pos de una mal definida modernidad? Miguel Olano, plantea todas estas cuestiones en esta amena y divertida conversación, la ópera desde el punto de vista del cantante. Miguel Olano nace en La Rioja, España. Inicia sus estudios musicales en el Conservatorio de su Región; se traslada a Madrid e ingresa en el Conservatorio Superior. Viaja a Italia y se perfecciona con Gino Bechi, Carlo Bergonzi y Sergio Bertocchi. En1995 afronta el rol de Don José de la ópera “Carmen” de G. Bizet en el Festival de los Dos Mundos de Spoleto en Italia . -
Num-023 (1966)
ACADEMIA BOLETIN DE LA REAL ACADEMIA DE BELLAS ARTES DE SAN FERNANDO MADRID SEGUNDO SEMESTRE DE 1966 NUM. 23 ACADEMIA BOLETIN DE LA REAL ACADEMIA DE BELLAS ARTES DE SAN FERNANDO ESTA PUBLICACION SE HACE CON CARGO A LA FUNDACION DEL EXCMO. SEÑOR CONDE DE CARTAGENA DEPÓSITO LEGAL: M. 6.264.-1958 Suce. de J. Sáncbez Ocaña y Cía., S. A. · Tutor, 16.. · MADRID ACADEMIA BOLETIN DE LA REAL ACADEMIA DE BELLAS ARTES DE SAN FERNANDO MADRID SEGUNDO SEMESTRE DE 1966 NUM. 23 SUMARIO Págs. NECROLOGÍAS: S. A. R. EL INFANTE D. JosÉ EuGENIO DE BAVIERA, por losé Subirá 5 EN MEMORIA DEL INFANTE D . JosÉ EuGENIO, por Francisco de Cossía. ll LuTo EN LA MÚSICA ESPAÑOLA, por Federico Sopeña ... 15 DoN VICTORici MACHO, por Enrique Pérez Comendador 19 DoN JosÉ YÁRNOZ por Luis Menéndez Pidal . .. .. 25 ]OSÉ SUBIRÁ: El Teatro Real y los teatros palatinos. Páginas históricas 35 INFORMES Y COMUNICACIONES: COMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS: La Basílica Arciprestal de Santa María de Elche (Alicante) .. 69 SECCIÓN DE ARQUITECTURA: El castillo de Peña fiel (Valladolid) . 70 CoMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS : Comarca Tebaida leonesa (León) ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... ... .. .. ... .. 7l COMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS: Castillo de Arazuri (Navarra). 72 COMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS: La ciudad de Osuna (Sevilla). 73 COMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS: La iglesia de la Merced, de Huelva .. ... ... .. ... .. ... .. .. .. ... .. ... ... .. ... ... 74 AsociACIÓN DE PRoPIETARIOs Y AMIGos DEL PINAR DE ABANTos DEL EscoRIAL: El Real Sitio de San Lorenzo del Escorial . 75 CoMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS: El casco antiguo de Villena (Alicante) .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. 76 COMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS: Convento de Comendadoras de Santa Cruz, Valladolid . .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. 76 CoMISIÓN CENTRAL DE MoNUMENTOS: Monasterio de Santa María de Valldigna (Valencia) .