FILOSOFIE VAN DE NIEUWE MUZIEK GRATIS Auteur: Theodor W. Adorno Aantal pagina's: 208 pagina's Verschijningsdatum: none Uitgever: none EAN: 9789061683490 Taal: nl Link: Download hier Wat moeten we nu nog met Adorno? Vanaf gebruikte ze consequent haar eigen naam. In begon Meuris haar muziekopleiding aan de academie van Tienen. Twee jaar later zette ze deze opleiding verder aan het Stedelijk Conservatorium te Leuven. In startte ze haar hogere studies aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Brussel. Na een tijdelijke overstap naar de Katholieke Universiteit Leuven, koos ze in definitief voor de muziek. In schreef ze een proefschrift over de invloed van Schopenhauers filosofie op het oeuvre van Wagner in het kader van een pedagogische opleiding en in over de betekenis van de esthetiek in de benedictijnse spiritualiteit in kader van het vak cultuurgeschiedenis en filosofie. Filosofie, en meer in het bijzonder het werk van Schopenhauer, is een terugkerend element in haar composities. Ingrid Meuris was verbonden aan verschillende stedelijke muziekacademies: van tot werkte ze als leerkracht AMC en muziekgeschiedenis aan de muziekacademie van Dilbeek en vervulde ze interimopdrachten als muzieklerares in het tweedekansonderwijs en in verschillende dagscholen. Vanaf gaf zij les AMC en muziekgeschiedenis aan de academie te Ninove en vanaf was zij als lerares harmonieleer verbonden aan de Academie voor Muziek, Woord en Dans in Neerpelt. Aan het Stedeliijk Conservatorium van Leuven was zij sinds lerares muziektheorie, tot aan haar overlijden in Centrale gegevens blijken de aanwezigheid van een buitenmuzikale thematiek, een romantisch-expressionistische schrijfwijze en een verwijd tonaal klankbeeld. Crvena Kisa op. Deze cantate is gebaseerd op het conflict tussen Serviërs en Kroaten tijdens de oorlog in ex- Joegoslavië. Door het taalgebruik en het aanwenden van fragmenten uit volksliederen geeft Meuris aan of we ons in het Servische of het Kroatische kamp bevinden. Concrete verwijzingen zijn echter bewust niet aanwezig, aangezien de componiste met dit werk geen politiek oordeel wil vellen, maar het zinloze lijden wil aanklagen van de mensen in een oorlogssituatie. De cantate bestaat uit vier delen, die telkens opgebouwd zijn rond een bepaald aspect van de oorloggssituatie. In het eerste deel, dat handelt over het afscheid van een soldaat die ten strijde trekt, vallen meteen enkele belangrijke kenmerken op. Hoewel het werk niet functioneel tonaal is geconcipieerd wat bijvoorbeeld blijkt uit de afwezigheid van een voortekening, traditionele verbindingen en van een duidelijk toonaardenverloop , vertoont het toonhoogtemateriaal sterke tonale elementen. De gebruikte toonladder in het begin van het eerste deel is gedurende de eerste 24 maten onveranderd die van Bes, zij het vaak met een verlaagde zevende noot. Ook tonale drieklanken komen veel voor in het werk. Daarnaast verschijnen zeer vaak akkoorden van een zelfde type in de slagakkoorden en arpeggiofiguren die de expressieve pianobegeleiding van het eerste deel kenmerken. Dit akkoordtype is opgebouwd uit een oktaaf, opgevuld met de kwint in de linkerhand, en de transpositie hiervan een grote secunde hoger in de rechterhand, waarbij de dissonantie versterkt wordt door de laagste toon in de rechterhand een halve toon te verhogen. Deze specifieke intervallische samenstelling geeft deze akkoorden een verwijd tonaal karakter. Adorno studeerde aan de Universiteit van Oxford en profileerde zich al vroeg als socioloog. Daarnaast was hij hoofdzakelijk een filosofisch denker. Het etiket "sociaal filosoof" benadrukt het sociaal-kritisch aspect van zijn filosofisch denken, dat vanaf een intellectueel prominent standpunt werd binnen de kritische theorie van de Frankfurter Schule. Samen met Max Horkheimer, Walter Benjamin en Herbert Marcuse was hij een grondlegger van deze filosofische school, die vanaf de jaren dertig opkwam en later in de jaren zestig een sterke invloed zou uitoefenen op de studentenbewegingen in West-Eu… Lees verder op Wikipedia. Zoeken in de catalogus. Zoeken sluiten. Zoeken Zoek in. In brengen ze als Organisation - het album Tone float bij RCA uit die het album ook internationaal distribueert. In maart treden na het vertrek van een aantal bandleden drummer Klaus Dinger en Andreas Hohmann toe. Aanvankelijk geldt Florian Schneider als de onbetwiste leider. Later werd Ralf Hütter de baas van de band. De vier nemen in september bij het platenlabel van Philips hun eerste - titelloze - album op, waarvan ruim vijftigduizend exemplaren worden verkocht. Het nummer Ruck-zuck dat in progressieve discotheken in Duitsland een culthit wordt, verwerft enige faam als openingstune van het Duitse tv-programma Kennzeichen D [11]. Zonder Hütter, die zijn architectuurstudie afrondt, maar met Eberhard Kranemann bas, cello , Michael Rother gitaar en Dinger doet Kratftwerk zijn eerste tv-optreden, in het programma Beat Club. Drummer Klaus Dinger en toetsenist Michael Rother verlaten de band in en richten het verwante Neu! Met de teruggekeerde Hütter neemt Schneider in de nazomer van in zeven dagen [12] het tweede eveneens titelloze album van Kraftwerk op, waarvan in Duitsland zestigduizend exemplaren worden verkocht. Alle albums worden geproduceerd door Konrad "Conny" Plank die mede daardoor in de jaren zeventig en tachtig een veelgevraagd producer wordt, onder meer door Ultravox en Eurythmics. De groep krijgt volgens Hütter weinig bijval in Duitsland, zeker in de begintijd. De eerste albums worden later door de groep veronachtzaamd. Ze worden nooit officieel op cd uitgebracht - en zijn uitsluitend als bootleg verkrijgbaar. Evenmin zijn ze online beschikbaar en de nummers zijn sinds nimmer live gespeeld. Volgens Hütter betreft de periode voor Autobahn 'een vroege ontwikkelingsfase'. De doorbraak voor Kraftwerk komt in met het album Autobahn [20] , waarvan in Duitsland een half miljoen exemplaren worden verkocht. De 22 minuten durende, gelijknamige openingstrack belandde wereldwijd in de hitparades. Autobahn is het laatste album dat wordt geproduceerd door Plank, daarna nemen de leden van Kraftwerk de productie van hun albums zelf op zich. Het album is zowel een lofzang op de radio, met onderdelen van radio-uitzendingen als basis voor nummers als Airwaves , als op kernenergie - onder meer door het geluid van een geigerteller te verwerken in de muziek. Ter promotie worden in de Nederlandse Kerncentrale Dodewaard publiciteitsfoto's [23] gemaakt. Pas veel later, met een bewerkte versie van het titelnummer op het uit stammende compilatie-album The Mix wordt de boodschap nadrukkelijk anti-nucleair, waarbij aanvankelijk de kernrampen en -ongelukken in Tsjernobyl , Harrisburg en Sellafield worden vergeleken met de Amerikaanse atoomaanval op Hiroshima. In treedt de band in Groot-Brittannië op bij de anti-nucleaire manifestatie tegen de Britse kerncentrale bij Sellafield [24]. Live wordt het nummer sindsdien voorafgegaan door een elektronisch gesproken intro, waarbij de risico's van kernenergie aangehaald worden. Na de kernramp in Fukushima in , wordt de tekst van het nummer live opnieuw aangepast, waarbij 'Hiroshima' wordt vervangen door 'Fukushima'. Alle albums sinds Autobahn zijn ontstaan en grotendeels opgenomen in Kraftwerks eigen Kling Klangstudio's, waarvan de locatie angstvallig geheim gehouden wordt. De studio, door Hütter beschreven als een grote ruimte en een werkplaats waar zowel instrumenten worden gebouwd als muziek opgenomen, bevond zich lange tijd aan een binnenplaats aan de Mintropstraße 16 in hartje Düsseldorf. Sinds de eeuwwisseling zou de studio zich in buitenwijk Osterath bevinden, vlak bij het woonhuis van Schneider. Daarnaast vinden opnames plaats in reguliere geluidsstudio's in onder meer Londen, Berlijn, Düsseldorf en Los Angeles. In september keert de band terug voor optredens in Utrecht, Groningen, de Stokvishal in Arnhem en in Paradiso , Amsterdam [27]. In Paradiso wordt op 11 september voor het eerst het nummer Trans Europe Express [28] uitgevoerd, waar Ralf Hütter in maart - in bijna perfect Nederlands - aan refereert als Kraftwerk het nummer uitvoert tijdens een optreden in de Heineken Music Hall in Amsterdam: 'In hebben we de nächste compositie voor het eerst in Paradiso Amsterdam gespeeld'. Het motief uit het titelnummer wordt, zonder toestemming van de band, in gebruikt door de New Yorkse dj Afrika Bambaataa voor diens nummer Planet Rock , een van de eerste hiphopnummers. Bowie draagt in het goeddeels instrumentale nummer V-2 Schneider van het album "Heroes" op aan Kraftwerklid Florian Schneider [30] , maar onduidelijk is of deze ooit aan het nummer heeft meegewerkt. Het toonaangevende Britse muziekblad NME noemt het album 'een van de hoogtepunten uit de jaren- zeventig rockmuziek' [33]. Een groot commercieel succes is het album dan niet, alleen in het Verenigd Koninkrijk wordt net de album-toptien bereikt [32]. Computerlove verschijnt als single, maar diens B-zijde, The Model , wordt een hit. Het nummer bereikt in de nummer-één positie [32] in Groot-Brittannië, nadat het bij de oorspronkelijke release in al tot plek 26 was gekomen. De nieuwe populariteit wordt ingegeven door de opkomst van de synthipop met bands als Human League en Orchestral Manoeuvres in the Dark. Tijdens het album verbouwt Kraftwerk de Kling Klangstudio zodanig, dat deze - deels - meegenomen kan worden op tour. Die brengt de band op 12 oktober ook naar Nederland, waar wordt opgetreden in Muziekcentrum Vredenburg [35]. Tijdens het nummer Pocket Calculator laat de band het publiek op aangereikte toetsenborden