DOCSLIB.ORG

Mapa Turystyczna 1:500000

Total Page：16

File Type：pdf, Size：1020Kb

Download full-text PDF Read full-text

Load more

giczne w dawnych kamieniołomach: Biesak-Białogon, Kadzielnia, Ślichowice www.polskaturystyczna.pl 4229922, 12 tel./faks: 1. Bałtów Jedna z najpopularniejszych miejscowości wypoczyn- 6. Ciekoty Rodzinna wieś Stefana Żeromskiego, położona na zbo- Kraków 31-101 8/2, Groblach Na pl. kowych regionu, z prężnie rozwijającym się Bałtowskim Kompleksem czu góry Radostowej. W miejscu dawnej posiadłości rodziców pisarza, i Wietrznia. Przy tym ostatnim ma swoją siedzibę Centrum Geoedukacji. PolskaTurystyczna.pl Program – z o.o. Sp. Amistad Turystycznym, utworzonym wokół tutejszego Jura Parku. Na jego nad brzegiem rekreacyjnego zalewu, wybudowano Centrum Eduka- Można tu zwiedzić Galerię Ziemi – multimedialną ekspozycję, poświęconą wydawnicze: Opracowanie terenie rozmieszczone są naturalnej wielkości figury dinozaurów, zre- cyjne „Szklany Dom”, a tuż obok rekonstrukcję szlacheckiego dworu prehistorycznej przyrodzie rejonu Gór Świętokrzyskich. www.kielce.travel www.swietokrzyskie.travel www.swietokrzyskie.travel konstruowane w oparciu o wyniki badań paleontologów, dzięki czemu z ekspozycją poświęconą życiu i twórczości autora „Przedwiośnia”. www.sejmik.kielce.pl tel. 41 342 15 30, 15 342 41 tel. 60, 00 348 41 tel. zwiedzanie może mieć nie tylko wymiar rozrywkowy, lecz także eduka- www.szklanydom.maslow.pl Dzieje miasta związane są z historią rodu Ossoliń- al. IX Wieków Kielc 3, 25-516 Kielce 25-516 3, Kielc Wieków IX al. 13. Klimontów Kielce, 25-007 29, Sienkiewicza ul. cyjny. Oprócz atrakcji plenerowych można tu także obejrzeć Muzeum skich i Ledóchowskich. Do najważniejszych zabytków należy zbudowana Turystycznej Informacji Jurajskie oraz prehistoryczne oceanarium. Przez Bałtów przebiegają na planie elipsy barokowa kolegiata pw. św. Józefa, ufundowana przez Świętokrzyskiego Województwa Centrum Regionalne 7. Czarnca Wieś założona przez przodków hetmana Stefana Marszałkowski Urząd szlaki turystyczne, latem dostępne jest strzeżone kąpielisko Kamienne Czarnieckiego, zasłużonego podczas potopu szwedzkiego i powstania Jerzego Ossolińskiego, podominikański zespół klasztorny z kościołem pw. św. Jacka, dawna synagoga oraz aleja kasztanowa. www.klimontow.pl Bałtów Oko oraz istnieje możliwość wzięcia udziału w spływie tratwami i kaja- Ciekoty Chmielnickiego, pochowanego w tutejszym kościele pw. Wniebo- Klimontów kami. Zimą działa stacja narciarska z wioską św. Mikołaja i osadą elfów. wzięcia NMP i św. Floriana. Obok świątyni znajduje się arboretum W skład kompleksu turystycznego wchodzi Zwierzyniec Bałtowski z lat 60. XX w., a w budynku szkoły mieści się izba pamięci hetmana. 14. Końskie Na konecki zespół pałacowo-parkowy, założony oraz ośrodek jazdy konnej Kraina Koni. www.juraparkbaltow.pl www.wloszczowa.pl w 2. poł. XVIII w. i rozbudowany 1. poł. wieku XIX, składają się dwa pała- cowe skrzydła zakończone pawilonami oraz świątynia grecka, oranżeria 2. Bodzentyn Miasto założone w XIV w. przez biskupa krakow- 8. Huta Szklana Niewielka wieś, znana ze znajdującej się tu i glorietta. W kolegiacie pw. św. św. Mikołaja i Wojciecha z przełomu skiego, Bodzantę z Jankowa. Do najważniejszych zabytków należą Osady Średniowiecznej. Na terenie obiektu znajdują się odtworzone XV i XVI w. zachował się XIII-wieczny tympanon. www.konskie.travel ruiny XIV-wiecznego zamku oraz gotycka kolegiata pw. Wniebo- chaty mieszkalne, stanowiska rzemieślnicze oraz miejsce kultu dawnych wzięcia NMP i św. Stanisława bpa Męczennika, z tzw. tryptykiem Słowian. Można także skorzystać z oferty zajęć edukacyjnych i warsz- 15. Koprzywnica Zwana niegdyś Pokrzywnicą wieś od XII do bodzentyńskim. Ołtarz główny przeniesiono tu z katedry na Wawelu. tatów, m.in. garncarskich i tkackich. www.osadasredniowieczna.eu XVIII w. należała do klasztoru cystersów. Jego zabudowania, wraz www.bodzentyn.pl z kościołem pw. św. Floriana, były wielokrotnie przebudowywane. Bodzentyn Huta Szklana 9. Jaskinia Raj Wapienna jaskinia krasowa i otaczające ją wy- Końskie Najstarszą zachowaną częścią zespołu klasztornego jest romański 3. Busko-Zdrój Tradycje wykorzystania wód siarczkowych chodnie skalne tworzą rezerwat przyrody. Bogata szata naciekowa, kapitularz – obecnie lapidarium. Bryłę świątyni wieńczy barokowa sięgają początku XIX w. Wybudowano wówczas pierwsze łazienki oraz m.in. stalagmity, stalaktyty, kolumny i harfy, należy do najpiękniejszych sygnaturka w kształcie kielicha. www.koprzywnica.eu założono park zdrojowy z wizytówką miasta – sanatorium Marconi. w Polsce. Dla turystów udostępniono 180 z 240 m korytarzy. Obok Zabudowę dzielnicy uzdrowiskowej stanowią zabytkowe wille. Naj- znajduje się Centrum Neandertalczyka z multimedialną ekspozycją 16. Krajno-Zagórze Miejscowość znana z Parku Rozrywki starszym obiektem jest drewniany kościół pw. św. Leonarda z końca edukacyjną. www.jaskiniaraj.pl i Miniatur SabatKrajno. Na terenie obiektu znajduje się aleja miniatur XVII w. www.busko.travel z replikami 27 znanych miejsc z całego świata, m.in. bazyliki św. Piotra 10. Jędrzejów Miasto związane z klasztorem cystersów, założonym czy wodospadu Niagara. Latem działa tu lunapark i park linowy z wieloma 4. Chęciny Najbardziej znanym zabytkiem Chęcin są ruiny Zamku w 1. poł. XII w. W przyklasztornym kościele pw. Wniebowzięcia NMP rodzinnymi atrakcjami, a zimą stacja narciarska. www.sabatkrajno.pl Królewskiego z przełomu XIII i XIV w., jednej z ważniejszych polskich i św. Wojciecha znajdują się relikwie bł. Wincentego Kadłubka. Przy rynku warowni okresu kazimierzowskiego. Poddany renowacji obiekt jest obecnie mieści się Muzeum im. Przypkowskich z kolekcją zegarów i przyrządów 17. Krzemionki W okolicach dzisiejszych Krzemionek 4–5 tys. Busko-Zdrój utrzymywany w stanie trwałej ruiny. Na szczytach dwóch zachowa- Jaskinia Raj astronomicznych oraz Ogrodem Czasu – plenerową ekspozycją zegarów Koprzywnica lat temu funkcjonowały liczne kopalnie krzemienia. Obecnie tereny te nych wież utworzono tarasy widokowe. Centralnym punktem miasta słonecznych. www.jedrzejow.travel stanowią rezerwat archeologiczno-przyrodniczy. Można tu zobaczyć położonego u podnóża zamku jest zrewitalizowany plac 2 Czerwca, rekonstrukcję wioski z epoki neolitu, a w dawnych wyrobiskach udostęp- otoczony zabytkowymi kamienicami i siecią średniowiecznych uliczek. 11. Kazimierza Wielka Najstarszą budowlą miasta jest kościół niono 500-metrową podziemną trasę turystyczną. www.krzemionki.pl Przy placu stoi budynek ratusza z XIX w., a przy odchodzącej od niego pw. Podwyższenia Krzyża Świętego z XVII w., rozbudowany w latach ulicy Małogoskiej – renesansowa kamienica Niemczówka. Do zabyt- 1894–95. Do ważniejszych zabytków należą: zespół pałacowy Lacon 18. Kurozwęki Zbudowany w II poł. XIV w. pałac w Kurozwę- ków architektury sakralnej należą położony u stóp wzgórza zamkowego z XIX w. oraz Dworek Niedzieli – obecnie obiekty hotelowe, a także wieża kach został pod koniec XVIII w. całkowicie przebudowany. Obecnie XIV-wieczny kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła oraz zespoły klasztorne dawnej cukrowni, zwana basztą – siedziba Muzeum Ziemi Kazimierskiej. otoczoną malowniczym parkiem rezydencję można zwiedzić, a także oo. Franciszkanów i ss. Bernardynek. W okolicach Chęcin znajdują się www.kazimierza.travel przenocować w jej stylowych wnętrzach. Niecodziennymi atrakcjami liczne wyrobiska nieczynnych kamieniołomów wapienia oraz 11 tzw. gór są tu jedyna w Polsce hodowla bizonów, mini zoo oraz unikalny labirynt sposób. inny w też czy rowerze, na samochodem, - kruszcowych, m.in. Zelejowa, Rzepka, Miedzianka i Zamkowa, gdzie od 12. Kielce Do najważniejszych zabytków stolicy regionu należy usytu- w kukurydzy. www.kurozweki.com XIV do początku XX w. wydobywano rudy ołowiu i miedzi. Ze względu Świętokrzyskie zwiedzać pragnących wszystkich dla pomoc Chęciny Jędrzejów owany przy placu Zamkowym, XVII-wieczny Pałac Biskupów Krakowskich Krzemionki na interesującą geologię regionu w 2015 r. Uniwersytet Warszawski – obecnie siedziba Muzeum Narodowego. W obrębie Wzgórza Zamkowego doskonałą stanowi Publikacja fotografiami. pięknymi je wano 19. Maleniec Bogate złoża rud żelaza przyczyniły się do założenia - utworzył w Chęcinach placówkę badawczo-dydaktyczną – Europejskie znajduje się także barokowa bazylika katedralna pw. Wniebowzięcia NMP. zilustro i atrakcji najważniejszych opisy krótkie zamieszczono Centrum Edukacji Geologicznej. www.checiny.pl w Maleńcu pod koniec XVIII w. pierwszego zakładu metalurgicznego. Z bazyliką sąsiaduje Muzeum Diecezjalne, nieopodal znajduje się Muzeum rewersie Na regionu. atrakcje wybrane zaznaczono której na Obecnie można zwiedzać pomieszczenia walcowni i gwoździarni z orygi- Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego, drewniany dworek Laszczyków z XIX w. świętokrzyskiego, województwa turystyczna mapa Szczegółowa nalnymi maszynami. W 1967 r. obiekt został wpisany do rejestru zabytków. Miejscowość rozwinęła się wraz z napływem ludności oraz Ośrodek Myśli Patriotycznej i Obywatelskiej. Ze Wzgórza Zamkowego, 5. Chmielnik W lipcu odbywa się tu festiwal „Kuźnice Koneckie”. www.maleniec.pl żydowskiej w XVII w. Do dziś zachowały się mury dawnej synagogi, będą- przecinając główny deptak Kielc – ulicę Sienkiewicza, można dojść na cej obecnie siedzibą Ośrodka Edukacyjno-Muzealnego „Świętokrzyski rynek. Tu, w kamienicy Pod Trzema Herbami, mieści się Muzeum Dialogu Sztetl”. Można tu udać się na wirtualny spacer po dawnym żydowskim Kultur. Warto również zwiedzić usytuowane nieopodal Muzeum Historii 20. Nagłowice Rodzinna miejscowość Mikołaja Reja. W tutejszym miasteczku oraz obejrzeć unikalną szklaną bimę – podium, z którego Kielc oraz Muzeum Zabawek i Zabawy.
Recommended publications
  • Uchwala Nr XVII/106/16 Z Dnia 26 Lutego 2016 R

    Uchwala Nr XVII/106/16 Z Dnia 26 Lutego 2016 R

    DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA ŚWIĘTOKRZYSKIEGO Kielce, dnia 2 marca 2016 r. Poz. 744 UCHWAŁA NR XVII/106/16 RADY GMINY SAMBORZEC z dnia 26 lutego 2016 r. w sprawie zmiany uchwały Rady Gminy Samborzec, w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych na terenie gminy Samborzec Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 2 pkt 4 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samo- rządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 z późn. zm.), art. 8 pkt 2, art. 15 ust. 1 pkt 6, ust. 2, art. 16 ust. 4-6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2015r., poz. 1440 z późn. zm.), oraz art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tj. Dz. U. z 2015r., poz. 1484), Rada Gminy Samborzec uchwala, co następuje: § 1. Zmienia się załącznik nr 1 uchwały, stanowiący wykaz przystanków komunikacyjnych, których wła- ścicielem lub zarządzającym jest gmina Samborzec. Treść zmienionego załącznika stanowi załącznik do niniej- szej uchwały. § 2. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Samborzec. § 3. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego. Przewodniczący Rady Gminy Mieczysław Piątek Dziennik Urzędowy Województwa Świętokrzyskiego – 2 – Poz. 744 Załącznik nr 1 do Uchwały Rady Gminy Samborzec nr XVII/106/16 z dnia 26.02.2016r. ZAŁ. NR 1 DO UCHWAŁY RADY GMINY SAMBORZEC W SPRAWIE OKREŚLENIA PRZYSTANKÓW KOMUNIKACYJNYCH, KTÓRYCH WŁAŚCICIELEM LUB ZARZADZAJĄCYM JEST GMINA SAMBORZEC Układ współrzędnych MIEJSCOWOŚĆDROGA(ULICA) (cz I) / OKREŚLENIE MIEJSCA (cz II) ortofotomapy nr woj.
  • Projekt Założeń Do Planu Zaopatrzenia W Ciepło, Energię Elektryczną I Paliwa Gazowe Dla Gminy Kolbuszowa

    Projekt Założeń Do Planu Zaopatrzenia W Ciepło, Energię Elektryczną I Paliwa Gazowe Dla Gminy Kolbuszowa

    Projekt założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla Gminy Kolbuszowa 2013 - 2030 Listopad 2013 r. 2 Opracowany na zlecenie Urzędu Gminy Kolbuszowa Wykonawca opracowania Małopolska Agencja Energii i Środowiska Sp. z o.o. ul. Łukasiewicza 1, 31-429 Kraków tel. (12) 294 20 70, fax (12) 294 20 54 www.maes.pl, e-mail [email protected] 3 1 Wstęp __________________________________________________________________ 6 2 Metodologia ___________________________________________________________ 12 3 Charakterystyka Gminy Kolbuszowa ________________________________________ 14 3.1. Położenie gminy oraz podział administracyjny ___________________________________ 14 3.2. Rys historyczny ____________________________________________________________ 15 3.3. Ukształtowanie terenu i warunki środowiskowe _________________________________ 16 3.3.1 Budowa geologiczna i rzeźba terenu _________________________________________________ 16 3.3.2 Zasoby wodne ___________________________________________________________________ 16 3.3.3 Klimat __________________________________________________________________________ 17 3.3.4 Warunki przyrodnicze _____________________________________________________________ 17 3.3.5 Złoża surowców mineralnych _______________________________________________________ 18 3.4. Ludność __________________________________________________________________ 18 3.4.1 Sytuacja demograficzna ___________________________________________________________ 18 3.4.2 Struktura ludności według płci ______________________________________________________
  • Cadastral Maps in Fond 126 in the Polish State Archives Przemyśl (Archiwum Państwowe W Przemyślu)

    Cadastral Maps in Fond 126 in the Polish State Archives Przemyśl (Archiwum Państwowe W Przemyślu)

    Cadastral Maps in Fond 126 in the Polish State Archives Przemyśl (Archiwum Państwowe w Przemyślu) (click on link at left to view images online) Sygnatura Nazwa jednostki (Title) Lata (Year) Dorf Adamówka in Galizien Przemysler Kreis [Mapa wsi 56/126/0/1M 1854 Adamówka w Galicji w obwodzie przemyskim] Aksmanice sammt Ortschaft Gaje in Galizien [Mapa wsi 56/126/0/3M 1855 Aksmanice z miejscowością Gaje w Galicji] 56/126/0/4M Albigowa in Galizien [Mapa wsi Albigowa w Galicji] 1852 56/126/0/5M Arłamów in Galizien [Mapa wsi Arłamów w Galicji] 1854 Markt Babice sammt Ortschaft Babice in Galizien [Mapa 56/126/0/6M 1854 miasteczka Babice z miejscowością Babice w Galicji] Dorf Babica in Galizien Jasloer Kreis [Mapa wsi Babica w 56/126/0/7M 1851 Galicji w obwodzie jasielskim] Dorf Babula in Galizien Tarnower Kreis [Mapa wsi Babula w 56/126/0/9M 1850 Galicji w obwodzie tarnowskim] 56/126/0/10M Bachlowa in Galizien [Mapa wsi Bachlowa w Galicji] 1854 56/126/0/11M Bachory w Galicji powiat Cieszanów 1875 56/126/0/12M Bahnowate in Galizien [Mapa wsi Bachnowate w Galicji] 1855 Dorf Bachórz in Galizien Sanoker Kreis [Mapa wsi Bachórz 56/126/0/13M 1852 w Galicji w obwodzie sanockim] Dorf Bachórzec in Galizien Sanoker Kreis [Mapa wsi 56/126/0/15M 1852 Bachórzec w Galicji w obwodzie sanockim] Dorf Bachów in Galizien Przemysler Kreis [Mapa wsi 56/126/0/17M 1852 Bachów w Galicji w obwodzie przemyskim] Dorf Baydy in Galizien Jasloer Kreis [Mapa wsi Bajdy 56/126/0/21M 1851 Galicji w obwodzie jasielskim] Markt Baligród in Galizien [Mapa miasteczka Baligród w 56/126/0/23M 1854 Galicji] 56/126/0/24M Balnica in Galizien [Mapa wsi Balnica w Galicji] 1854 56/126/0/25M Bałucianka in Galizien [Mapa wsi Bałucianka w Galicji] 1854 Dorf Banica in Galizien Sandecer Kreis [Mapa wsi Banica w 56/126/0/26M 1846 Galicji w obwodzie sądeckim] Markt Baranów in Galizien Tarnower Kreis [Mapa 56/126/0/28M 1850 miasteczka Baranów w Galicji w obwodzie tarnowskim] 56/126/0/30M [Mapa wsi Bartkówka w Galicji w obwodzie sanockim] b.d.
  • PROTOK Ó Ł Nr XXV /2016

    PROTOK Ó Ł Nr XXV /2016

    1 P R O T O K Ó Ł Nr XXV /2016 z sesji Rady Miejskiej w Koprzywnicy, która odbyła si ę dnia 28 czerwca 2016 r. w sali konferencyjnej - budynku U M. i G w Koprzywnicy. Sesja rozpocz ęła si ę o godz. 13,05. Lista obecno ści stanowi zał. nr 1. W chwili otwarcia sesji obecnych było 13 radnych. Nieobecni radni; Zofia Skrok, Walenty Bochy ński. Protokołowała: Janina Podobi ńska. Zaproszenie na sesj ę stanowi zał. nr 2. Pkt 1. Przewodnicz ąca RM –Aleksandra Klubińska - dokonała otwarcia sesji. Powitała Pana Burmistrza, Pani ą Skarbnik, Pani ą Sekretarz, przybyłych radnych, Pani ą Ann ę Paluch Przedstawiciela ŚIR, stra żaków z jednostki w |Gnieszowicach, Przewodnicz ących ZO, sołtysów (zł. nr 3 ) oraz pracownika Urz ędu Miasta i Gminy. Nast ępnie stwierdziła, że zgodnie z list ą obecno ści w sesji uczestniczy 13 radnych, co wobec ustawowego składu Rady wynosz ącego 15 osób stanowi quorum pozwalaj ące na podejmowanie prawomocnych uchwał. Nieobecni radni s ą usprawiedliwieni. Pkt 2 . Pani Przewodnicz ąca RM - przedstawiła proponowany porz ądek obrad: 1. Otwarcie sesji 2. Przyj ęcie porz ądku obrad i protokołu z poprzedniej sesji 3. Informacja z realizacji zada ń 4. Przedstawienie sprawozdania z wykonania bud żetu gminy za 2015 r. oraz sprawozdania finansowego 5. Opinia RIO o sprawozdaniu z wykonania bud żetu gminy za 2015 r. oraz o sprawozdaniu finansowym 6. Wysłuchanie stanowiska Komisji Rewizyjnej 7. Opinia RIO o wniosku Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w Koprzywnicy 8. Podj ęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za 2015 r. 9. Podj ęcie uchwały w sprawie udzielenia Burmistrzowi Miast i Gminy Koprzywnica absolutorium z tytułu wykonania bud żetu za 2015 r.
  • Uchwala Nr XXVIII/150/2020 Z Dnia 25 Wrzesnia 2020 R

    Uchwala Nr XXVIII/150/2020 Z Dnia 25 Wrzesnia 2020 R

    DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA ŚWIĘTOKRZYSKIEGO Kielce, dnia 1 października 2020 r. Poz. 3495 UCHWAŁA NR XXVIII/150/2020 RADY MIEJSKIEJ W KOPRZYWNICY z dnia 25 września 2020 r. zmieniająca uchwałę w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Koprzywnica oraz warunków i zasad korzystania z przystanków Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713) i art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2475 z późn. zm.) Rada Miejska w Koprzywnicy uchwala, co następuje. § 1. W uchwale Nr XIX/106/2012 Rady Miejskiej w Koprzywnicy z dnia 16 marca 2012 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Koprzywnica oraz warunków i zasad korzystania z przystanków (Dz. Urz. Woj. Święt. z 2012 r. poz. 1344, z 2013 r. poz. 1303, z 2016 r. poz. 4079, z 2019 r. poz. 1600) załącznik Nr 1 otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej uchwały. § 2. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta i Gminy Koprzywnica. § 3. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego. Przewodnicząca Rady Miejskiej w Koprzywnicy Anna Ossowska Dziennik Urzędowy Województwa Świętokrzyskiego – 2 – Poz. 3495 Załącznik Nr 1 do uchwały Nr …………../2020XXVIII/150/2020 Rady Miejskiej w Koprzywnicy z 25.09 2020r. ALFABETYCZNY SPIS PRZYSTANKÓW 78 MIEJSCOWOŚĆ (cz I) DROGA(ULICA) / OKREŚLENIE MIEJSCA (cz II) 661 269,43 338 904,30 NR dodatkowo NR nr woj. (2) PRZYST.
  • Wykaz Identyfikatorów I Nazw Jednostek Podziału Terytorialnego Kraju” Zawiera Jednostki Tego Podziału Określone W: − Ustawie Z Dnia 24 Lipca 1998 R

    Wykaz Identyfikatorów I Nazw Jednostek Podziału Terytorialnego Kraju” Zawiera Jednostki Tego Podziału Określone W: − Ustawie Z Dnia 24 Lipca 1998 R

    ZAK£AD WYDAWNICTW STATYSTYCZNYCH, 00-925 WARSZAWA, AL. NIEPODLEG£0ŒCI 208 Informacje w sprawach sprzeda¿y publikacji – tel.: (0 22) 608 32 10, 608 38 10 PRZEDMOWA Niniejsza publikacja „Wykaz identyfikatorów i nazw jednostek podziału terytorialnego kraju” zawiera jednostki tego podziału określone w: − ustawie z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa (Dz. U. Nr 96, poz. 603 i Nr 104, poz. 656), − rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie utworzenia powiatów (Dz. U. Nr 103, poz. 652) zaktualizowane na dzień 1 stycznia 2010 r. Aktualizacja ta uwzględnia zmiany w podziale teryto- rialnym kraju dokonane na podstawie rozporządzeń Rady Ministrów w okresie od 02.01.1999 r. do 01.01.2010 r. W „Wykazie...”, jako odrębne pozycje wchodzące w skład jednostek zasadniczego podziału terytorialnego kraju ujęto dzielnice m. st. Warszawy oraz delegatury (dawne dzielnice) miast: Kraków, Łódź, Poznań i Wrocław a także miasta i obszary wiejskie wchodzące w skład gmin miejsko-wiejskich. Zamieszczone w wykazie identyfikatory jednostek podziału terytorialnego zostały okre- ślone w: − załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia, stosowania i udostępniania krajowego rejestru urzędo- wego podziału terytorialnego kraju oraz związanych z tym obowiązków organów admini- stracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego, obowiązującego od dnia 1 stycz- nia 1999 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 157, poz. 1031), − kolejnych rozporządzeniach Rady Ministrów zmieniających powyższe rozporządzenie w zakresie załącznika nr 1 (Dz. U. z 2000 Nr 13, poz. 161, z 2001 r. Nr 12, poz. 100 i Nr 157, poz.
  • Puszczy Sandomierskiej

    Puszczy Sandomierskiej

    Piastowskie Dzieje Puszczy Sandomierskiej Gorzyce Strażnice graniczne pierwszych Piastów Józef Rawski PIASTOWSKIE DZIEJE PUSZCZY SANDOMIERSKIEJ GORZYCE STRAŻNICE GRANICZNE PIERWSZYCH PIASTÓW Tarnobrzeg 1997 Copyright by Jan Rawski - Tarnobrzeg 1997 Przygotowanie komputerowe do druku: Artur Juszczak Przypisy pod tekstem: Marian Florek Projekt graficzny okładki: Małgorzata Rawska Opracowanie komputerowe map: mgr inż. Tomasz Skulski Wydano pod patronatem Towarzystwa Przyjaciół Tarnobrzega, ze środków finansowych Wydziału Kultury, Sportu i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego w Tarnobrzegu i własnych wydawcy. ISBN - 83 -901369-3 -7 Druk i oprawa: Drukarnia Diecezjalna 27-600 Sandomierz, ul. Żeromskiego 4, tel. (0-15) 832-31-92 zam. 11/97 OD WYDAWCY: Oddając do rąk czytelników kolejną książkę autorstwa mojego Ojca, pragnę poinformować, że pierwsza część opracowana została w 1957 roku i nosiła tytuł „Puszcza Sandomierska za Piastów”. W rok później została zgłoszona na konkurs historii regionalnej, ogło­ szony przez Polskie Towarzystwo Historyczne w Krakowie. Na kon­ kurs ten napłynęło 38 prac. Praca Ojca zdobyła drugą nagrodę. Fragmenty tego opracowania p.t. „Krótki rys historyczny pół­ nocnej części Puszczy Sandomierskiej” został wydany drukiem przez Muzeum Okręgowe w Rzeszowie w książce p.t. „Prace i materiały z badań etnograficznych Ośrodka Mokrzyszowsko - Grębowskiego w powiecie tarnobrzeskim - Rzeszów 1968 rok. Również Tarno­ brzeskie Towarzystwo Historyczne w swoich „Zeszytach Historycz­ nych” Nr 8 z listopada 1994 roku, umieściło niniejszą pracę, dając przypisy, które jąuaktualniają, ponieważ zawierająwyniki i wnio­ ski z badań i odkryć archeologicznych, dokonanych po jej napisa­ niu. Część tych przypisów uwzgęldniłem w obecnym wydaniu pra­ cy, która została rozszerzona o zagadnienia dotychczas nie publiko­ wane. Jak twierdzi redakcja „Tarnobrzeskich Zeszytów Historycz­ nych”, dzieło Józefa Rawskiego, mimo że zostało napisane prawie czterdzieści łat temu, jest najlepszym do dziś opracowaniem o Pu­ szczy Sandomierskiej.
  • Historia Pałacu Tyszkiewiczów

    Historia Pałacu Tyszkiewiczów

    Pałac Tyszkiewiczów w Weryni Pałac Tyszkiewiczów w Weryni jest najpiękniejszym zabytkiem architektury dworskiej powiatu kolbuszowskiego. Jest to najokazalszy i najlepiej utrzymany obiekt w regionie. Pod koniec XVIII wieku klucz kolbuszowski (często wymieniany w źródłach, jako tzw. Państwo Kolbuszowa), pomimo wcześniejszej utraty kilku wsi, nadal zaliczany był do największych obszarów dworskich w regionie (w cyrkule tarnowskim). Oprócz miasta, obejmował 11 wsi, w kolejności: Kolbuszowa Dolna (z folwarkiem Podsobnie), Kolbuszowa Górna (z folwarkiem Wojków), Bukowiec, Nowa Wieś albo Jaśliska, Świerczów, Siedlanka, Dubas, Zarębki, Mechowiec, Hadykówka oraz Ruda z Porębami i Dymarką. Dwór posiadał w kluczu obszar 5002 morgi 239 sążni, z czego: 3173 morgi 173 sążnie przypadało na lasy, a 1776 mórg 1355 sążni na role, łąki i pastwiska w 7 folwarkach. Przemysł folwarczny obejmował: 2 tartaki i 3 młyny wodne, 1 gorzelnię i 5 browarów, z których wódkę i piwo sprzedawano w 15 karczmach na terenie klucza. W 1769 roku został zniszczony pałac w Kolbuszowej, a jego właściciele Tyszkiewiczowie, zdecydowali się przenieść rodową siedzibę do Weryni. Początkowo zajmowali modrzewiowy dwór, a w 1900 roku spełniając życzenie swego donatora, hrabia Janusz Tyszkiewicz, którego małoletni syn Jerzy odziedziczył cały majątek, wybudował w miejsce starego dworu, piętrowy secesyjny pałac. Pałac w Weryni powstał według planów krakowskiego architekta, Tadeusza Stryjeńskiego we współpracy z Franciszkiem Mączyńskim. Budowa realizowana była w latach 1900 - 1903. Pałac usytuowany został w parku krajobrazowym, obok starego dworu, rozebranego zaraz po ukończeniu nowej rezydencji. Fotografia. archiwalna z pierwszej Kroniki Państwowego Technikum Rolniczego w Weryni z lat 1946 - 1976 1 Pałac jest budynkiem trójkondygnacyjnym, na podłużnym planie, murowanym z cegły, na wysokiej kamiennej podmurówce.
  • Studia Sandomierskie

    Studia Sandomierskie

    STUDIA SANDOMIERSKIE TEOLOGIA – FILOZOFIA – HISTORIA TOM XXI 2014 STUDIA SANDOMIERSKIE TEOLOGIA – FILOZOFIA – HISTORIA TOM XXI 2014 Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu 2014 Na okładce: Kard. Adam Kozłowiecki, fot. ze zbiorów s. Oktawii Kozłowieckiej OSU Redaktor naczelny: ks. Bogdan Stanaszek (UP JPII Kraków) Kolegium redakcyjne: ks. Leon Siwecki (KUL JPII Lublin – WSD Sandomierz), ks. Kazimierz Skawiński (WSD Sandomierz), ks. Leszek Pachuta (Wydawnictwo Diecezjalne Sandomierz); sekretarz redakcji: ks. Piotr Tylec (UP JPII Kraków) Rada naukowa: prof. dr Marko Jacov (Uniwersytet Salento, Lecce), ks. prof. dr hab. Kazimierz Łatak (UKSW, Warszawa), prof. dr Edouardo de Torres (Papieski Uniwersytet Świętego Krzyża, Rzym), ks. dr hab. Zbigniew Waleszczuk (Katholische Universität, Eichstätt), ks. prof. dr hab. Zygmunt Zieliński (Lublin) Redaktorzy językowi: język polski: Joanna Sarwa język angielski (native speaker): Sydney Sadowski język włoski (native speaker): s. dr hab. Susi Ferfoglia Redakcja techniczna: Leokadia Wilk SNMPN Recenzenci 2014 r.: dr hab. Ryszard Gryz, prof. UJK, ks. prof. dr hab. Stanisław Kowalczyk, ks. prof. dr hab. Józef Krasiński, o. prof. dr hab. Jarosław Kupczak OP, ks. dr hab. Jacek Łapiński, prof. KUL, prof. dr hab. Zdzisław Pietrzyk, dr hab. Irena Rolska, prof. KUL, ks. dr hab. Jan Daniel Szczurek, prof. UP JPII, ks. dr hab. Kazimierz Talarek, ks. dr hab. Robert Tyrała, ks. prof. dr hab. Andrzej Witko, ks. dr hab. Jan Witold Żelazny, prof. UP JPII Projekt współfinansowany z dotacji na utrzymanie potencjału badawczego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie przyznanej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w roku 2014 Wersją podstawową czasopisma jest wersja papierowa ISSN 0208-7626 Za zezwoleniem Władzy Diecezjalnej © Copyright by Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu 2014 Adres redakcji: ul.
  • Rocznik Kolbuszowski Tom 14

    Rocznik Kolbuszowski Tom 14

    REGIONALNE TOWARZYSTWO KULTURY IM. J. M. GOSLARA W KOLBUSZOWEJ ROCZNIK KOLBUSZOWSKI NR 14 KOLBUSZOWA 2014 „Rocznik Kolbuszowski” ukazuje się od 1986 r. RADA NAUKOWA ks. Włodzimierz Bielak, Maria Dębowska, Jacek Chachaj, Agnieszka Januszek-Sieradzka, Jolanta Lenart, Beata Lorens, ks. Tomasz Moskal, Grzegorz Ostasz, Kazimierz Ożóg (przewodniczący), Krzysztof Ożóg, ks. Stanisław Ludwik Piech, Rusłana Popp, Józef Półćwiartek, ks. Józef Szymański, Wacław Wierzbieniec, ks. Waldemar Witold Żurek SDB REDAKCJA Andrzej Dominik Jagodziński, Grzegorz Mazan (sekretarz), Zbigniew Lenart, Wojciech Mroczka, ks. Marcin Nabożny, Marian Piórek, Barbara Szafraniec, Bartosz Walicki, ks. Sławomir Zych (redaktor naczelny) REDAKTOR JĘZYKOWY, TŁUMACZENIA OBCOJĘZYCZNE Aneta Kiper RECENZENCI ks. prof. dr hab. Jan Walkusz ks. dr hab. Dominik Zamiatała CMF, prof. UKSW PROJEKT OKŁADKI Laura Rokicka FOTOGRAFIE Stanisław Włodyga, Archiwum Parafii Kolegiackiej w Kolbuszowej, zbiory Grzegorza Misiury, Sławomira Wnęka i ks. Sławomira Zycha ADIUSTACJA I KOREKTA Ewa Kłeczek-Walicka REDAKCJA TECHNICZNA Marta Kośmider ISSN 0860-4584 WYDAWCA Regionalne Towarzystwo Kultury im. J. M. Goslara w Kolbuszowej przy wsparciu Miejskiej i Powiatowej Biblioteki Publicznej w Kolbuszowej Wydanie numeru zostało dofinansowane przez Starostwo Powiatowe w Kolbuszowej oraz Urząd Miejski w Kolbuszowej Wersja papierowa jest wersją pierwotną czasopisma REDAKCJA „ROCZNIKA KOLBUSZOWSKIEGO” ul. Kościuszki 6, 36-100 Kolbuszowa tel. (17) 227 51 99, e-mail: [email protected] DRUK Zakład Poligraficzny Z. Gajek 39-300 Mielec, ul. Korczaka 23 www.drukarnia.mielec.pl Od Redakcji Czternasty tom „Rocznika Kolbuszowskiego”, który oddajemy do rąk Czytelników, stanowi niewątpliwie kolejny etap prac badawczych zmierzających do powstania monografii miasta nad Nilem – Kolbuszowej i regionu. Służą temu niewątpliwie artykuły i materiały zawarte w zbiorze zatytułowanym „Między Wisłą a Sanem”.
  • Diagnoza W Gminie Koprzywnica Raport Z Badania Potencjału Kulturotwórczego I Stylu Życia Mieszkańców Gminy

    Diagnoza W Gminie Koprzywnica Raport Z Badania Potencjału Kulturotwórczego I Stylu Życia Mieszkańców Gminy

    TOWARZYSTWO INICJATYW TWÓRCZYCH „Ę” Diagnoza w gminie Koprzywnica Raport z badania potencjału kulturotwórczego i stylu życia mieszkańców gminy Autorzy: Ania Biernat Pola Rożek Adam Kadenaci Spis treści 1. Metodologia ......................................................................................................................... 4 1.1. Cele badania i rozumienie pojęd ...................................................................................... 4 1.2. Konstrukcja i przebieg badania ....................................................................................... 5 2. Charakterystyka wsi z gminy Koprzywnica .............................................................................. 8 2.1. Warsztat nr 1 ................................................................................................................. 8 2.1.1. POSTRONNA .......................................................................................................... 8 2.1.2. ZBIGNIEWICE KOLONIA ..........................................................................................10 2.1.3. ZBIGNIEWICE WIEŚ ................................................................................................11 2.1.4. DMOSICE ..............................................................................................................12 2.2. Warsztat nr 2 ................................................................................................................13 2.2.1. GNIESZOWICE ........................................................................................................14
  • Mapa Inwestycyjna Projektu Trasy Rowerowej

    Mapa Inwestycyjna Projektu Trasy Rowerowej

    Przebieg projektowanej trasy rowerowej Mapa inwestycyjna Etap IIc Objaśnienia znaków obiekty warowne drogi wg zarządu dwory i pałace krajowa obiekty sakralne wojewódzka atrakcje przyrodnicze powiatowa gminna muzea Park Narodowy pozostałe atrakcje Park Krajobrazowy kategorie kosztów rezerwat w jezdni na zasadach ogólnych (I.1) SOOS wykorzystując istniejące ścieżki rowerowe i chodniki (I.2) OSOP adaptacja zieleńca/rowu - budowa bitumicznej/tłuczniowej ścieżki row. (II.2,II.3, III.1, III.2) parking adaptacja pobocza - budowa bitumicznej ścieżki row. (II.4, III.3) adaptacja chodnika - dobudowa chodnika i utowrzenie ciągu pieszo-rowerowego (II.5, III.4) autobus inwestycja na drodze gruntowej (IV.1) kolej wykorzystanie wału przeciwpowodziowego lub nasypu kolejowego (IV.2) pozostałe (P, II.1) prom infrastruktura linie kolejowe granice gmin skrzyżowanie lasy obiekt inżynieryjny zabudowa wody 10km pikietaż trasy rowerowej 186 km 18 5 km 1 8 4 k m 1 8 3 k m 1 8 2 k m 1 81 km 18 0 km 179 km 1 78 km m k 7 7 1 m m k k 6 5 7 7 1 1 174 km 173 km 17 2 km 1 7 1 k m km 0 17 169 km m k 5 6 m 1 k 4 6 1 m k 168 km 3 16 m k 2 6 m 1 k 1 m k 6 6 1 6 1 m m k k 0 7 6 6 1 1 159 km 158 km m k m 7 k 5 6 1 m 5 k 1 5 5 1 m k 4 5 1 m k 3 5 1 m k 2 5 1 m k 1 5 1 m k 0 5 1 m 9 k 14 km 148 1 4 5 k m 1 4 1476 k m k m 1 4 4 km km 143 1 42 km 14 1 km 140 km 1 3 km 8 9 k 3 m 1 m k 7 3 1 136 km m k 5 3 1 m k 4 3 1 km 131 km 3 13 m k m 0 k 3 2 1 3 1 129 km m k 8 2 1 km 127 m k 5 2 1 m m k k 6 4 2 2 1 1 m k m 3 k 2 2 1 2 1 m k 1 2 1 120 km m k 9 1 1 m k 8 1 1 17 1 km 116 km m