DOCSLIB.ORG

Spis Treści Y!

Total Page：16

File Type：pdf, Size：1020Kb

Download full-text PDF Read full-text

Load more

Spis treści Drodzy Czytelnicy! Te osobliwe obiekty szczególnie intrygują badaczy ze względu na możliwość zderzenia takich planetoid dużą przyjemnością przekazuję z naszą planetą. Państwu ten powakacyjny numer Z„Fizyki w Szkole”. Mam nadzieję, że znajdą Państwo czas, aby do niego zaj- rzeć. Jest w nim duży artykuł poświęcony Edisonowi. Tu pojawia się pytanie czy Tomasz Alva Edison był fizykiem czy nie? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Był jednak zdecydowanie człowiekiem, który z osiągnięć fizyki umiał twórczo korzystać. Do grona urzą- dzeń, które stworzył należał gramofon. Stworzył więc z jednej strony podstawy przemysłu fonograficznego z drugiej zaś strony pokazał użyteczność akustyki jako nauki. Drugim jego wielkim osiągnię- 44 Osobliwe planetoidy ¢ Krzysztof Ziołkowski ciem, które na prawie sto lat zmieniło obraz naszego świata było ulepszanie i komercjalizacja żarówki, czyli oświetle- Fizyka wczoraj, dziś, jutro nia elektrycznego. Był też współtwórcą 4 Oganesson 118: czy to koniec tablicy Mendelejewa? radiofonii. Zrewolucjonizował też samą ¢ Grzegorz Karwasz metodologię pracy badawczej tworząc 8 Od zdrowych nerek do dializy, pierwsze zinstytucjonalizowane zespoły czyli o biofizyce układu wydalniczego badawcze i tworząc pierwszy nowocze- ¢ Tomasz Kubiak sny instytut naukowy. 16 Termodynamika: główne koncepcje Innym miłośnikom historii nauki chcie- i etapy rozwoju. Cz. 1. libyśmy zaprezentować pierwsze artykuły ¢ Alfred Zmitrowicz z dwóch cyklów, W cyklu poświęconym 22 Od fonografu do elektrowni, czyli krótka termodynamice, autor omawia pojęcia, historia ponad 1000 wynalazków koncepcje i kolejne etapy jej rozwoju. Edisona Thomasa Alvy ¢ Kazimierz Mikulski Dugi cykl poświęcony jest generatorom elektrostatycznym, a rozpoczyna go arty- 28 Generatory elektrostatyczne – różne podejścia do wytwarzania kuł o historii rozwoju metod wytwarzania wysokich napięć stałych – cz. I. elektryczności statycznej. ¢ Dominik Bejma Nie zapomnieliśmy też o miłośni- 33 Optyka. Najciekawsze doświadczenia fizyczne finalistów kach astronomii. Z myślą o nich zamie- Ogólnopolskiego Konkursu Fizycznego „Poszukiwanie ściliśmy artykuł o osobliwych planeto- Talentów”. Część III. idach Krzysztofa Ziołkowskiego. ¢ Anna Kaczorowska, Daria Śmietanka Oczywiście nie są to wszystkie arty- Z naszych lekcji kuły opublikowane w tym numerze. Są tam artykuły poświęcone zagadnieniom 36 Zintegrowane nauczanie przedmiotów ścisłych z perspektywą obliczeniową fizyki medycznej i dydaktyki fizyki. ¢ Adam Ogaza Wszystkim Państwu życzę miłej lek- 42 Metoda analizy wymiarów tury i sukcesów w nowym roku szkol- ¢ Czesław Surowiec nym! W imieniu redakcji Astronomia dla każdego Zbigniew Wiśniewski 48 Ziemia planeta wyjatkowa – cz. 8. Temperatura ¢ Zbigniew Wiśniewski KomitetKom redakcyjny Krystyna Jabłońska-Ławniczak, Jerzy Kreiner, Andrzej Majhofer (Przewodniczący Komitetu), Zygmunt Mazur, Andrzej Szymacha, Mirosław Trociuk RedakcjaRed Zbigniew Wiśniewski (redaktor prowadzący – [email protected]) Adres redakcji ul. Warchałowskiego 2/58, 02-776 Warszawa Wydawnictwo Agencja AS Józef FIZYKA Szewczyk,Szew ul. Warchałowskiego 2/58, 02-776 Warszawa, e-mail: [email protected], tel. 606 201 244, www.aspress.com.pl, NIP: 951-134-91-51 Wydawca i redaktorr naczelny Jó zef Szew czyk, [email protected] Prenumerata www.aspress.com.pl/prenumerata-2018/, e-mail: [email protected], w Szkole z Astronomią tel. 6066 201 244 Reklama Jędrzej Chodakowski, [email protected] Skład i ła ma nie Ve ga de sign Druk i opra wa Pa per & Tinta, ul. Ceglana 34, 05-270 Nadma CZASOPISMO DLA NAUCZYCIELI ZdZdjęcieję na okładce i wspisie treści: Fotolia. NUMER 4 LIPIEC?SIERPIEŃ 2018 Nakład 3000 egz. CENA 27,50 zł Re ddak cja nie zwra ca na de sła nych ma te ria łów, za strze ga so bie pra wo for mal nych zmian w tre ści ar ty ku łów i nie od po wia da za treść płat nych re klam. 356 (LXI) indeks 35810X ISSN 0426-3383 (w tym 5% VAT) Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony w Internecie www.aspress.com.pl astronomia dla każdego Planetoidy są obserwowane od ponad dwóch stuleci. Pierwszą odkrył sycylijski astronom Giuseppe Piazzi (1746-1826) w Palermo, w pierwszym dniu XIX wieku, czyli 1 stycznia 1801 roku. Do początku 2018 roku zaobserwowano już ponad 750 tys. planetoid, z czego ponad 500 tys. zostało skatalogowanych, a ponad 20 tys. nadano nazwy własne. Osobliwe planetoidy Krzysztof Ziołkowski Następną tego typu planetoidę dostrzeżono dopiero po dwudziestu latach: odkryta w 1918 roku (887) Alinda przechodzi jeszcze bliżej orbity Ziemi niż Eros, a ponad- to – w przeciwieństwie do Erosa – porusza się po torze Ogromna większość planetoid okrąża Słońce po pra- o wyraźnie eliptycznym kształcie, co uczyniło ją tym wie kołowych orbitach w tzw. pasie głównym między bardziej niezwykłym obiektem wśród dotąd odkrytych orbitami Marsa i Jowisza. Od ponad stu lat odkrywane planetoid (mimośród orbity Alindy, czyli wielkość cha- są obiekty poruszające się po nietypowych orbitach. Naj- rakteryzująca stopień jej eliptyczności, wynosi 0.6; dla większe wśród nich zainteresowanie budzą oczywiście te porównania warto przypomnieć, że mimośród orbity planetoidy, które mogą przybliżać się do Ziemi (tzw. NEA kołowej jest równy 0, a parabolicznej 1). – ang. Near-Earth Asteroids). Dalsze odkrycia niezwykłych obiektów przyniósł rok 1932, w którym dostrzeżono planetoidy (1221) Amor Odkrycie pierwszych planetoid i (1862) Apollo. Amor, którego odległość peryhelium Te osobliwe obiekty szczególnie intrygują badaczy wynosi 1.08 AU, jest dziś traktowany jako główny przed- za względu na możliwość zderzenia takich planetoid stawiciel całej grupy planetoid, określanej mianem grupy z naszą planetą. Wprawdzie prawdopodobieństwo takie- Amora, która – najogólniej mówiąc – charakteryzuje go wydarzenia jest bardzo małe, ale pamiętamy przecież się tym, że jej członkowie w peryhelium przybliżają się o słynnej katastrofie tunguskiej w 1908 roku, którą do orbity Ziemi. Apollo, po odkryciu w 1932 roku, został wywołał – jak się dzisiaj sądzi – jakiś obiekt kosmiczny na długo zgubiony. o rozmiarach kilkudziesięciu metrów, czy też o gło- Po usilnych poszukiwaniach odnaleziono go dopiero śnym niedawno wydarzeniu spowodowanym uderzeniem w 1973 roku. Ponieważ odległości peryhelium i aphelium w Ziemię kilkunastometrowej bryły koło Czelabińska jego orbity wynoszą odpowiednio 0.65 i 2.3 AU, a ruch na Uralu w 2013 roku. odbywa się w płaszczyźnie nachylonej do płaszczyzny Pierwszą osobliwą planetoidą był (433) Eros, odkryty ruchu Ziemi pod niewielkim kątem zaledwie 6º, więc jeszcze w 1898 roku, który w swym ruchu wokół Słoń- Apollo podczas swego ruchu wokół Słońca może zbliżać ca może zbliżać się do Ziemi na odległość dochodzącą się aż do trzech wielkich planet: Marsa, Ziemi i Wenus. do zaledwie 22 milionów kilometrów (0,15 AU). Peryhe- Planetoidy, których odległości peryhelium są mniejsze od lium jego orbity znajduje się bowiem w niewiele więk- 1 AU. (o których często, ale niezbyt ściśle, mówi się, że szej odległości od Słońca niż średnia odległość od niego ich orbity przecinają orbitę Ziemi) określa się mianem Ziemi. planetoid typu Apollo. 44 Fizyka w Szkole 4/2018 astronomia dla każdego Jeszcze dziwniejszym niż Apollo obiektem okazała się planety. Jeśli jeszcze do tego dodać, że w lipcu 1994 roku planetoida (1566) Ikar odkryta w 1949 roku. W peryhe- śledzono niezwykłe zjawisko uderzeń w Jowisza wielu lium przybliża się ona do Słońca na odległość zaledwie części, na które dwa lata wcześniej rozpadła się kometa 0.19 AU, czyli bliżej niż najbliższa planeta Merkury, zaś Shoemaker-Levy 9, to nic dziwnego, że uświadomio- w aphelium oddala od Słońca do odległości tylko 2 AU. no sobie wtedy realność zderzenia z Ziemią obiektów Okres jej obiegu wokół Słońca wynosi 1.1 roku. Orbita typu Apollo, Amora i Atena. W rezultacie zrozumienia Ikara jest silnie spłaszczoną elipsą (mimośród wynosi 0.8) tego zagrożenia rozpoczęto systematyczne poszukiwania i „przecina” orbity wszystkich czterech planet ziemskiej planetoid bliskich Ziemi (NEA). Powstało kilka grup grupy. W czerwcu 1968 roku Ikar przeleciał koło Ziemi obserwatorów wyposażonych w specjalne instrumenty w odległości jedynie 0.04 AU (czyli około 6.5 mln km). przeznaczone wyłącznie do tego celu oraz teoretyków zaj- W połowie XX wieku, czyli 150 lat po odkryciu pierw- mujących się obliczaniem i analizowaniem orbit, po któ- szej planetoidy, znanych było 13 takich niezwykłych rych te obiekty krążą wokół Słońca. Do końca XX wieku obiektów. odkryto już 877 planetoid NEA (w tym 448 typu Apollo, 372 typu Amora i 57 typu Atena). Dodajmy, że rozmiary Osobliwe planetoidy około 300 spośród nich są oceniane na co najmniej 1 km Druga połowa minionego stulecia przyniosła wyraźne lub więcej. wzmożenie zainteresowania osobliwymi planetoidami. Tempo odkrywania osobliwych planetoid stale rośnie. Nie tylko doprowadzono do odnalezienia – jak już W lutym 2003 roku dostrzeżono obiekt 2003 CP20, wspomniano – zagubionej planetoidy Apollo, ale w 1976 którego okołosłoneczna orbita okazała się przebiegać roku odkryto planetoidę (2062) Atena, która – podobnie całkowicie wewnątrz orbity Ziemi. Jego okres obiegu jak Amor i Apollo – dała początek dziś już całej grupie wokół Słońca wynosi 234 dni, a najmniejsza i najwięk- obiektów, których okresy obiegu wokół Słońca są krót- sza odległość od Słońca są równe odpowiednio 0.50 AU sze od jednego roku; ich średnie odległości od Słońca są i 0.98 AU. Planetoida ta, dziś znana jako (163693) Atira, mniejsze od 1 AU. Ze względu na najczęściej wyraźną dała początek jeszcze jednej grupie planetoid,
Recommended publications
  • On the Origin and Evolution of the Material in 67P/Churyumov-Gerasimenko

    On the Origin and Evolution of the Material in 67P/Churyumov-Gerasimenko

    On the Origin and Evolution of the Material in 67P/Churyumov-Gerasimenko Martin Rubin, Cécile Engrand, Colin Snodgrass, Paul Weissman, Kathrin Altwegg, Henner Busemann, Alessandro Morbidelli, Michael Mumma To cite this version: Martin Rubin, Cécile Engrand, Colin Snodgrass, Paul Weissman, Kathrin Altwegg, et al.. On the Origin and Evolution of the Material in 67P/Churyumov-Gerasimenko. Space Sci.Rev., 2020, 216 (5), pp.102. 10.1007/s11214-020-00718-2. hal-02911974 HAL Id: hal-02911974 https://hal.archives-ouvertes.fr/hal-02911974 Submitted on 9 Dec 2020 HAL is a multi-disciplinary open access L’archive ouverte pluridisciplinaire HAL, est archive for the deposit and dissemination of sci- destinée au dépôt et à la diffusion de documents entific research documents, whether they are pub- scientifiques de niveau recherche, publiés ou non, lished or not. The documents may come from émanant des établissements d’enseignement et de teaching and research institutions in France or recherche français ou étrangers, des laboratoires abroad, or from public or private research centers. publics ou privés. Space Sci Rev (2020) 216:102 https://doi.org/10.1007/s11214-020-00718-2 On the Origin and Evolution of the Material in 67P/Churyumov-Gerasimenko Martin Rubin1 · Cécile Engrand2 · Colin Snodgrass3 · Paul Weissman4 · Kathrin Altwegg1 · Henner Busemann5 · Alessandro Morbidelli6 · Michael Mumma7 Received: 9 September 2019 / Accepted: 3 July 2020 / Published online: 30 July 2020 © The Author(s) 2020 Abstract Primitive objects like comets hold important information on the material that formed our solar system. Several comets have been visited by spacecraft and many more have been observed through Earth- and space-based telescopes.
  • New Voyage to Rendezvous with a Small Asteroid Rotating with a Short Period

    New Voyage to Rendezvous with a Small Asteroid Rotating with a Short Period

    Hayabusa2 Extended Mission: New Voyage to Rendezvous with a Small Asteroid Rotating with a Short Period M. Hirabayashi1, Y. Mimasu2, N. Sakatani3, S. Watanabe4, Y. Tsuda2, T. Saiki2, S. Kikuchi2, T. Kouyama5, M. Yoshikawa2, S. Tanaka2, S. Nakazawa2, Y. Takei2, F. Terui2, H. Takeuchi2, A. Fujii2, T. Iwata2, K. Tsumura6, S. Matsuura7, Y. Shimaki2, S. Urakawa8, Y. Ishibashi9, S. Hasegawa2, M. Ishiguro10, D. Kuroda11, S. Okumura8, S. Sugita12, T. Okada2, S. Kameda3, S. Kamata13, A. Higuchi14, H. Senshu15, H. Noda16, K. Matsumoto16, R. Suetsugu17, T. Hirai15, K. Kitazato18, D. Farnocchia19, S.P. Naidu19, D.J. Tholen20, C.W. Hergenrother21, R.J. Whiteley22, N. A. Moskovitz23, P.A. Abell24, and the Hayabusa2 extended mission study group. 1Auburn University, Auburn, AL, USA ([email protected]) 2Japan Aerospace Exploration Agency, Kanagawa, Japan 3Rikkyo University, Tokyo, Japan 4Nagoya University, Aichi, Japan 5National Institute of Advanced Industrial Science and Technology, Tokyo, Japan 6Tokyo City University, Tokyo, Japan 7Kwansei Gakuin University, Hyogo, Japan 8Japan Spaceguard Association, Okayama, Japan 9Hosei University, Tokyo, Japan 10Seoul National University, Seoul, South Korea 11Kyoto University, Kyoto, Japan 12University of Tokyo, Tokyo, Japan 13Hokkaido University, Hokkaido, Japan 14University of Occupational and Environmental Health, Fukuoka, Japan 15Chiba Institute of Technology, Chiba, Japan 16National Astronomical Observatory of Japan, Iwate, Japan 17National Institute of Technology, Oshima College, Yamaguchi, Japan 18University of Aizu, Fukushima, Japan 19Jet Propulsion Laboratory, California Institute of Technology, Pasadena, CA, USA 20University of Hawai’i, Manoa, HI, USA 21University of Arizona, Tucson, AZ, USA 22Asgard Research, Denver, CO, USA 23Lowell Observatory, Flagstaff, AZ, USA 24NASA Johnson Space Center, Houston, TX, USA 1 Highlights 1.
  • Bennu: Implications for Aqueous Alteration History

    Bennu: Implications for Aqueous Alteration History

    RESEARCH ARTICLES Cite as: H. H. Kaplan et al., Science 10.1126/science.abc3557 (2020). Bright carbonate veins on asteroid (101955) Bennu: Implications for aqueous alteration history H. H. Kaplan1,2*, D. S. Lauretta3, A. A. Simon1, V. E. Hamilton2, D. N. DellaGiustina3, D. R. Golish3, D. C. Reuter1, C. A. Bennett3, K. N. Burke3, H. Campins4, H. C. Connolly Jr. 5,3, J. P. Dworkin1, J. P. Emery6, D. P. Glavin1, T. D. Glotch7, R. Hanna8, K. Ishimaru3, E. R. Jawin9, T. J. McCoy9, N. Porter3, S. A. Sandford10, S. Ferrone11, B. E. Clark11, J.-Y. Li12, X.-D. Zou12, M. G. Daly13, O. S. Barnouin14, J. A. Seabrook13, H. L. Enos3 1NASA Goddard Space Flight Center, Greenbelt, MD, USA. 2Southwest Research Institute, Boulder, CO, USA. 3Lunar and Planetary Laboratory, University of Arizona, Tucson, AZ, USA. 4Department of Physics, University of Central Florida, Orlando, FL, USA. 5Department of Geology, School of Earth and Environment, Rowan University, Glassboro, NJ, USA. 6Department of Astronomy and Planetary Sciences, Northern Arizona University, Flagstaff, AZ, USA. 7Department of Geosciences, Stony Brook University, Stony Brook, NY, USA. 8Jackson School of Geosciences, University of Texas, Austin, TX, USA. 9Smithsonian Institution National Museum of Natural History, Washington, DC, USA. 10NASA Ames Research Center, Mountain View, CA, USA. 11Department of Physics and Astronomy, Ithaca College, Ithaca, NY, USA. 12Planetary Science Institute, Tucson, AZ, Downloaded from USA. 13Centre for Research in Earth and Space Science, York University, Toronto, Ontario, Canada. 14John Hopkins University Applied Physics Laboratory, Laurel, MD, USA. *Corresponding author. E-mail: Email: [email protected] The composition of asteroids and their connection to meteorites provide insight into geologic processes that occurred in the early Solar System.
  • Arecibo Radar Observations of 14 High-Priority Near-Earth Asteroids in CY2020 and January 2021 Patrick A

    Arecibo Radar Observations of 14 High-Priority Near-Earth Asteroids in CY2020 and January 2021 Patrick A

    Arecibo Radar Observations of 14 High-Priority Near-Earth Asteroids in CY2020 and January 2021 Patrick A. Taylor (LPI, USRA), Anne K. Virkki, Flaviane C.F. Venditti, Sean E. Marshall, Dylan C. Hickson, Luisa F. Zambrano-Marin (Arecibo Observatory, UCF), Edgard G. Rivera-Valent´ın, Sriram S. Bhiravarasu, Betzaida Aponte-Hernandez (LPI, USRA), Michael C. Nolan, Ellen S. Howell (U. Arizona), Tracy M. Becker (SwRI), Jon D. Giorgini, Lance A. M. Benner, Marina Brozovic, Shantanu P. Naidu (JPL), Michael W. Busch (SETI), Jean-Luc Margot, Sanjana Prabhu Desai (UCLA), Agata Rozek˙ (U. Kent), Mary L. Hinkle (UCF), Michael K. Shepard (Bloomsburg U.), and Christopher Magri (U. Maine) Summary We propose the continuation of the long-running project R3037 to physically and dynamically characterize the population of near-Earth asteroids with the Arecibo S-band (2380 MHz; 12.6 cm) planetary radar system. The objectives of project R3037 are to: (1) collect high-resolution radar images of and (2) report ultra-precise radar astrometry for the strongest predicted radar targets for the 2020 calendar year plus early January 2021. Such images will be used for three-dimensional shape modeling as the data sets allow. These observations will be carried out as part of the NASA- funded Arecibo planetary radar program, Grant No. 80NSSC19K0523, to PI Anne Virkki (Arecibo Observatory, University of Central Florida) with Patrick Taylor as Institutional PI at the Lunar and Planetary Institute (Universities Space Research Association). Background Radar is arguably the most powerful Earth-based technique for post-discovery physical and dynamical characterization of near-Earth asteroids (NEAs) and plays a crucial role in the nation’s planetary defense initiatives led through the NASA Planetary Defense Coordination Office.
  • Updated Inflight Calibration of Hayabusa2's Optical Navigation Camera (ONC) for Scientific Observations During the C

    Updated Inflight Calibration of Hayabusa2's Optical Navigation Camera (ONC) for Scientific Observations During the C

    Updated Inflight Calibration of Hayabusa2’s Optical Navigation Camera (ONC) for Scientific Observations during the Cruise Phase Eri Tatsumi1 Toru Kouyama2 Hidehiko Suzuki3 Manabu Yamada 4 Naoya Sakatani5 Shingo Kameda6 Yasuhiro Yokota5,7 Rie Honda7 Tomokatsu Morota8 Keiichi Moroi6 Naoya Tanabe1 Hiroaki Kamiyoshihara1 Marika Ishida6 Kazuo Yoshioka9 Hiroyuki Sato5 Chikatoshi Honda10 Masahiko Hayakawa5 Kohei Kitazato10 Hirotaka Sawada5 Seiji Sugita1,11 1 Department of Earth and Planetary Science, The University of Tokyo, Tokyo, Japan 2 National Institute of Advanced Industrial Science and Technology, Ibaraki, Japan 3 Meiji University, Kanagawa, Japan 4 Planetary Exploration Research Center, Chiba Institute of Technology, Chiba, Japan 5 Institute of Space and Astronautical Science, Japan Aerospace Exploration Agency, Kanagawa, Japan 6 Rikkyo University, Tokyo, Japan 7 Kochi University, Kochi, Japan 8 Nagoya University, Aichi, Japan 9 Department of Complexity Science and Engineering, The University of Tokyo, Chiba, Japan 10 The University of Aizu, Fukushima, Japan 11 Research Center of the Early Universe, The University of Tokyo, Tokyo, Japan 6105552364 Abstract The Optical Navigation Camera (ONC-T, ONC-W1, ONC-W2) onboard Hayabusa2 are also being used for scientific observations of the mission target, C-complex asteroid 162173 Ryugu. Science observations and analyses require rigorous instrument calibration. In order to meet this requirement, we have conducted extensive inflight observations during the 3.5 years of cruise after the launch of Hayabusa2 on 3 December 2014. In addition to the first inflight calibrations by Suzuki et al. (2018), we conducted an additional series of calibrations, including read- out smear, electronic-interference noise, bias, dark current, hot pixels, sensitivity, linearity, flat-field, and stray light measurements for the ONC.
  • Detecting the Yarkovsky Effect Among Near-Earth Asteroids From

    Detecting the Yarkovsky Effect Among Near-Earth Asteroids From

    Detecting the Yarkovsky effect among near-Earth asteroids from astrometric data Alessio Del Vignaa,b, Laura Faggiolid, Andrea Milania, Federica Spotoc, Davide Farnocchiae, Benoit Carryf aDipartimento di Matematica, Universit`adi Pisa, Largo Bruno Pontecorvo 5, Pisa, Italy bSpace Dynamics Services s.r.l., via Mario Giuntini, Navacchio di Cascina, Pisa, Italy cIMCCE, Observatoire de Paris, PSL Research University, CNRS, Sorbonne Universits, UPMC Univ. Paris 06, Univ. Lille, 77 av. Denfert-Rochereau F-75014 Paris, France dESA SSA-NEO Coordination Centre, Largo Galileo Galilei, 1, 00044 Frascati (RM), Italy eJet Propulsion Laboratory/California Institute of Technology, 4800 Oak Grove Drive, Pasadena, 91109 CA, USA fUniversit´eCˆote d’Azur, Observatoire de la Cˆote d’Azur, CNRS, Laboratoire Lagrange, Boulevard de l’Observatoire, Nice, France Abstract We present an updated set of near-Earth asteroids with a Yarkovsky-related semi- major axis drift detected from the orbital fit to the astrometry. We find 87 reliable detections after filtering for the signal-to-noise ratio of the Yarkovsky drift esti- mate and making sure the estimate is compatible with the physical properties of the analyzed object. Furthermore, we find a list of 24 marginally significant detec- tions, for which future astrometry could result in a Yarkovsky detection. A further outcome of the filtering procedure is a list of detections that we consider spurious because unrealistic or not explicable with the Yarkovsky effect. Among the smallest asteroids of our sample, we determined four detections of solar radiation pressure, in addition to the Yarkovsky effect. As the data volume increases in the near fu- ture, our goal is to develop methods to generate very long lists of asteroids with reliably detected Yarkovsky effect, with limited amounts of case by case specific adjustments.
  • Amino Acids on Witness Coupons Collected from the ISAS/JAXA Curation Facility for the Assessment and Quality Control of the Haya

    Amino Acids on Witness Coupons Collected from the ISAS/JAXA Curation Facility for the Assessment and Quality Control of the Haya

    Sugahara et al. Earth, Planets and Space (2018) 70:194 https://doi.org/10.1186/s40623-018-0965-7 TECHNICAL REPORT Open Access Amino acids on witness coupons collected from the ISAS/JAXA curation facility for the assessment and quality control of the Hayabusa2 sampling procedure Haruna Sugahara1,2* , Yoshinori Takano1, Yuzuru Karouji3, Kazuya Kumagai4, Toru Yada3, Naohiko Ohkouchi1, Masanao Abe3 and Hayabusa2 project team Abstract The Hayabusa2 mission aims to obtain pristine samples from a near-Earth carbonaceous-type (C-type) asteroid, 162173 Ryugu, and return them to Earth. One of the scientifc goals of the mission is to understand the origin and evolution of organic materials through the interactions between water and minerals in the early solar system. Thus, organic materials are the main focus of the analysis on the returned samples. The analysis of extraterrestrial organic materials, however, requires great care to avoid the introduction of terrestrial contaminants and artefacts to the sam- ples. To investigate the potential for contamination, we performed an assessment through the amino acid analysis of witness coupons that were exposed in a clean chamber in an Institute of Space and Astronautical Science/Japan Aerospace Exploration Agency (ISAS/JAXA) curation room. In the study, the witness coupons were collected at difer- ent time periods, between 1 day and 1 month, to examine the accumulation rates of the contaminants. Seven com- mon terrestrial amino acids (glycine, alanine, valine, leucine, isoleucine, proline, aspartic acid and glutamic acid) were detected on the witness coupons. Among them, glycine was found to be most abundant, with the highest concen- tration of 10 pmol/cm2 detected on the day 7 witness coupon.
  • Abstract Ems

    Abstract Ems

    abstracts.md A table containing the talk and poster abstracts is posted below, in alphabetical order of last name. The posters themselves can be viewed on ZENODO (click for link), as well as during the gather.town live viewing sessions. Poster identifiers are in a topic.idnumber schema. Categories are as follows: 1. Atmospheres and Interiors . Detection: Transits, RVs, Microlensing, Astrometry, Imaging . Planet Formation (+ Disk) + Evolution . Know Your Star . Population Statistics & Occurrence . Dynamics 3. Instrumentation / Future 4. Habitability & Astrobiology 5. Machine Learning / Techniques / Methods Name (Affiliation). Title. Abstract Where. We present the optical transmission spectrum of the highly inflated Saturn-mass exoplanet WASP- 21b, using three transits obtained with the ACAM instrument on the William Herschel Telescope through the LRG-BEASTS survey (Low Resolution Ground-Based Exoplanet Atmosphere Survey Lili Alderson (University of using Transmission Spectroscopy). Our transmission spectrum covers a wavelength range of 4635- Bristol). LRG-BEASTS: 9000Å, achieving an average transit depth precision of 197ppm compared to one atmospheric scale Ground-bAsed Detection height at 246ppm. Whilst we detect sodium absorption in a bin width of 30Å, at >4 sigma of Sodium And A Steep confidence, we see no evidence of absorption from potassium. Atmospheric retrieval analysis of the OpticAl Slope in the scattering slope indicates that it is too steep for Rayleigh scattering from H2, but is very similar to Atmosphere of the Highly that of HD189733b. The features observed in our transmission spectrum cannot be caused by stellar InflAted Hot-SAturn activity alone, with photometric monitoring and Ca H&K analysis of WASP-21 showing it to be an WASP-21b.
  • Impact Excitation of a Seismic Pulse and Vibrational Normal Modes on Asteroid Bennu and Associated Slumping of Regolith

    Impact Excitation of a Seismic Pulse and Vibrational Normal Modes on Asteroid Bennu and Associated Slumping of Regolith

    Impact Excitation of a Seismic Pulse and Vibrational Normal Modes on Asteroid Bennu and Associated Slumping of Regolith Alice C. Quillena,1,∗, Yuhui Zhaob, YuanYuan Chenb, Paul Sánchezc, Randal C. Nelsond, Stephen R. Schwartze;f aDepartment of Physics and Astronomy, University of Rochester, Rochester, NY 14627, USA bKey Laboratory of Planetary Sciences, Purple Mountain Observatory, Chinese Academy of Sciences, Nanjing 210008, China cColorado Center for Astrodynamics Research, The University of Colorado Boulder, UCB 431, Boulder, CO 80309-0431, United States dDepartment of Computer Science, University of Rochester, Rochester, NY 14627, USA eLunar and Planetary Laboratory, University of Arizona, Tucson, AZ, USA fLaboratoire Lagrange, Université Côte d’Azur, Observatoire de la Côte d’Azur, CNRS, C.S. 34229, 06304 Nice Cedex 4, France Abstract We consider an impact on an asteroid that is energetic enough to cause resurfacing by seismic reverberation and just below the catastrophic disrup- tion threshold, assuming that seismic waves are not rapidly attenuated. In asteroids with diameter less than 1 km we identify a regime where rare en- ergetic impactors can excite seismic waves with frequencies near those of the asteroid’s slowest normal modes. In this regime, the distribution of seismic reverberation is not evenly distributed across the body surface. With mass- spring model elastic simulations, we model impact excitation of seismic waves with a force pulse exerted on the surface and using three different asteroid shape models. The simulations exhibit antipodal focusing and normal mode excitation. If the impulse excited vibrational energy is long lasting, vibrations arXiv:1804.02058v2 [astro-ph.EP] 23 Sep 2018 are highest at impact point, its antipode and at high surface elevations such as an equatorial ridge.
  • CSC 2019 1St Quarter Report RM Edits

    CSC 2019 1St Quarter Report RM Edits

    SETI INSTITUTE Activity Report Q1 2019 Image: An artist's impression of GJ 667 Cc, a potentially habitable planet orbiting a red dwarf constituent in a trinary star system. By ESO/L. Calçada - ESO, CC BY 4.0. 1 2 Peer-Reviewed Publications (only in press or published) 1. Abdalla H, Aharonian F, Ait Benkhali F, Anguner EO, Arakawa M, et al., including Huber D (2019). VHE γ-ray discovery and multiwavelength study of the blazar 1ES 2322-409. MNRAS 482, 3011-3022. 2. Abdalla H, Aharonian F, Ait Benkhali F, Anguner EO, Arakawa M, et al., including Huber D (2019). The 2014 TeV γ-Ray Flare of Mrk 501 Seen with H.E.S.S.: Temporal and Spectral Constraints on Lorentz Invariance Violation. Astrophys. J. 870, id.93, 9pp. 3. Abdalla H, Aharonian F, Ait Benkhali F, Anguner EO, Arakawa M, et al., including Huber D (2019). Particle transport within the pulsar wind nebula HESS J1825-137. Astron. Astrophys. 621, id.A116, 18pp. 4. Arentoft T, Grundahl F, WhiteTR, Slumstrup D, Handberg R, et al. including Huber D (2019). Asteroseismology of the Hyades red giant and planet host ɛ Tauri⋆. Astron. Astrophys. 622, id.A190, 12pp. 5. Bacalla XL, Linnartz H, Cox NLJ, Cami J, Roueff E, et al. (2019). The EDIBLES survey. IV. Cosmic ray ionization rates in diffuse clouds from near-ultraviolet observations of interstellar OH+. Astron. Astropys. 622, id.A31, 12pp. 6. Baldi, R.D., Rodriguez-Zaurin, J., Chiaberge, M., Capetti, A., Sparks, W.B., McHardy, I.M., 2019, ApJ, 870, 53. Hubble Space Telescope Emission-line Images of Nearby 3CR Radio Galaxies: Two Photoionization, Accretion, and Feedback Modes, astro-ph/1811.04946.
  • Evidence for Widespread Hydrated Minerals on Asteroid (101955) Bennu

    Evidence for Widespread Hydrated Minerals on Asteroid (101955) Bennu

    ARTICLES https://doi.org/10.1038/s41550-019-0722-2 Evidence for widespread hydrated minerals on asteroid (101955) Bennu V. E. Hamilton 1*, A. A. Simon2, P. R. Christensen3, D. C. Reuter2, B. E. Clark4, M. A. Barucci 5, N. E. Bowles6, W. V. Boynton7, J. R. Brucato8, E. A. Cloutis9, H. C. Connolly Jr10, K. L. Donaldson Hanna6, J. P. Emery 11, H. L. Enos7, S. Fornasier5, C. W. Haberle3, R. D. Hanna 12, E. S. Howell7, H. H. Kaplan1, L. P. Keller13, C. Lantz14, J.-Y. Li15, L. F. Lim2, T. J. McCoy16, F. Merlin5, M. C. Nolan 7, A. Praet5, B. Rozitis17, S. A. Sandford18, D. L. Schrader 19, C. A. Thomas20, X.-D. Zou15, D. S. Lauretta7 and the OSIRIS-REx Team21 Early spectral data from the Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification, and Security-Regolith Explorer (OSIRIS- REx) mission reveal evidence for abundant hydrated minerals on the surface of near-Earth asteroid (101955) Bennu in the form of a near-infrared absorption near 2.7 µm and thermal infrared spectral features that are most similar to those of aque- ously altered CM-type carbonaceous chondrites. We observe these spectral features across the surface of Bennu, and there is no evidence of substantial rotational variability at the spatial scales of tens to hundreds of metres observed to date. In the visible and near-infrared (0.4 to 2.4 µm) Bennu’s spectrum appears featureless and with a blue (negative) slope, confirming previous ground-based observations. Bennu may represent a class of objects that could have brought volatiles and organic chemistry to Earth.
  • ABSTRACTS Volume 8

    ABSTRACTS Volume 8

    ISSN 2464-9147 ONLINE Scientific Research ABSTRACTS Volume 8 III International Conference on Atmospheric Dust III INTERNATIONAL CONFERENCE ON ATMOSPHERIC DUST DUST 2018 Villa Romanazzi Carducci Conference Centre | BARI | Italy May, 29-31, 2018 SCIENTIFIC RESEARCH ABSTRACTS VOLUME 8 Copyright © 2018 by the Authors. Published by Digilabs (Italy) under request of Associazione Italiana per lo Studio delle Argille - onlus. Selection by the Scientific Committee of DUST 2018. The policy of Scientific Research Abstracts is to provide full access to the bibliographic contents if a correct citation to the original publication is given (rules as in CC 3.0). Therefore, the authors authorize to i) print the ab- stracts; ii) redistribute or republish (e.g., display in repositories, web platforms, etc.) the abstracts; iii) translate the abstracts; iv) reuse portions of the abstracts (text, data, tables, figures) in other publications (articles, book, etc.). III International Conference on Atmospheric Dust - DUST 2018 BARI, Italy, May 29-31, 2018 Organized by Italian Association for the Study of Clays (AISA - onlus) Institute of Methodologies for Environmental Analysis (IMAA) - CNR Scientific Research Abstracts - Volume 8 Editor: Saverio Fiore ISSN 2464-9147 (Online) ISBN: 978-88-7522-088-4 Publisher: Digilabs - Bari, Italy Cover: Digilabs - Bari, Italy Printed in Italy - Global Print Srl - Gorgonzola (MI) Citations of abstracts in this volume should be referenced as follows: <Authors> (2018). <Title>. In: S. Fiore (Editor). III International Conference on Atmospheric Dust - DUST 2018 BARI, Italy. Digilabs Pub., Bari, Italy, pp. 185. Scientific Research Abstracts Vol. 8, p. 1, 2018 ISSN 2464-9147 (Online) Atmospheric Dust - DUST 2018 © Author(s) 2018.