Altijd Op pad metonderweg troubadour Lenny Kuhr Vijftig jaar nadat ze het Eurovisie Songfestival won reist Lenny Kuhr (1950) nog altijd met haar liedjes langs haar fans. Grote podia werden kleinere zaaltjes, de hits persoonlijke, intieme liedjes. Zin ging een dagje mee. TEKST: CORRIE VERKERK | BEELD: CHANTAL ARIËNS De eerste fans druppelen binnen op de je opgerolde tapijtjes. Of er nog plek is voor De setlist voor binnenplaats van het Veldhovense museum een medepassagier? “Eigenlijk kunnen we er het optreden ’t Oude Slot. Carina van Looy, strakblonde met z’n tweetjes net in. Maar we hebben wat van vandaag vijftiger, is voor het zondagmiddagconcert ruimte vrijgemaakt,” stelt Rob me gerust. Wel van Lenny speciaal uit België gekomen. “Nou iets anders dan in de dagen dat alles nog voor ja, dat is maar een half uurtje rijden van hier, Lenny gedaan en geregeld werd. Maar ze kijkt hoor.” Ze is niet zo maar een bewonderaar, ze niet om in nostalgie. “Dat heeft iets stoffigs. is een superfan. “Bij het laatste concert dat ik Als je je hele leven hetzelfde blijft doen, is je bezocht, heb ik gehuild. Het was van zo’n ziel al gestorven.” Ze geniet van het avontuur. ongekende schoonheid. Wacht maar af, we “Het reizen, het eten onderweg, het ont­ Bijna klaar voor spreken elkaar in de pauze. Dan zie je wat er dekken. Ik stroom nu mee op deze stroom. vertrek, de tapijtjes voor op het podium met de mensen gebeurt. Hun harten gaan Net zoals die troubadour, altijd onderweg, zijn al ingepakt open.” zingend en verhalend voor groot en klein publiek. Daar kan geen rijkdom tegenop.” 10.32 uur. ALLE SPULLEN DE AUTO IN 11.47 uur. Enkele uren voor het concert zijn in huize KIJK, DE HOES VAN DE NIEUWE CD! Kuhr de voorbereidingen al in volle gang. Kort voor vertrek bewonderen we nog even de Lenny en echtgenoot Rob slepen de auto vol hoes van haar nieuwe cd: Het lied gaat door. spullen: snoeren, microfoons en zelfs een set­ Lenny, samen met haar muzikanten Reinier Laatste blik in de spiegel – niks 34 meer aan doen! ‘ Het lied gaat altijd door. werd, de volgende vergeten. Het is allemaal tje, maar dan is er weer iemand anders, in een van de joodse gemeenschap. Al geef ik mijn Door iemand anders, illusie. Een wereld van klatergoud. Na het nieuwe taal, in een nieuw decor.” eigen interpretatie aan het geloof. Persoonlijk Songfestival, toen ik werkte en platen opnam heb ik meer met de esoterische kant, zoals in een nieuwe taal, in Frankrijk, kwam er van de liedjes die ik 12.20 uur. met de kabbalah.” in een nieuw decor’ zelf schreef soms maar eentje op een nieuwe AANKOMST IN VELDHOVEN Het spirituele heeft een belangrijke plek in elpee terecht. Ook toen klonk het vaak: ‘We Vandaag ‘woont’ dat lied dus even in ’t Oude haar leven. “Iets gaat altijd aan mij vooraf. Ik horen de single niet.’ Tot er een moment Slot. Een verbouwde boeren hoeve, met veel heb dat jaren mijn muze genoemd, iets wat kwam dat ik zelf besloot dat ik niet zo door groen, fraaie expositie ruimtes en een thea­ me inspiratie geeft. Ik wil met mijn teksten en Voet en Mischa Kool op de rug gefotogra­ wilde.” tertje in de voormalige schuur. “O, wat prach­ liedjes mijn publiek kunnen raken. Er is iets feerd, wandelend naar een optreden op Vlie­ Het is haar allemaal overkomen. De media­ tig,” roept Lenny als de concert locatie in zicht in me dat ze wil optillen. Ze de heimwee van land. Nee, geen gestileerde plaat geschoten aandacht, de grote podia in binnen­ en bui­ komt. Ze spreidt haar armen. “Kijk, dít is nou de ziel laten proeven. ‘Saudade’, zoals de door een gerenommeerd fotograaf. Rob: tenland. In Nederland met Herman van Veen, mijn leven. Telkens weer een avontuur.” Portugezen dat noemen.” “Gewoon een spontane kiek, onderweg zelf in Frankrijk samen met de daar op handen Rob verdwijnt om het zaaltje te inspecteren. Reinier: “Lenny is een vrouw die weet wat ze gemaakt met de smartphone.” Het is de twee­ gedragen dichter­chansonnier George Bras­ “Die tapijtrolletjes kunnen we in de achterbak wil. Niet te stuiten, gepassioneerd.” Mischa, de cd die ze met hulp van de fans, via crowd­ sens. “Brassens was God in Frankrijk en niet laten hoor,” roept hij. “Die liggen hier ook.” die haar al ruim tien jaar begeleidt: “We kon­ funding, op de markt brengen. Zoals ze (bij­ echt een ‘mensenmens’. Maar als ik optrad, “Zijn de jongens er al?” vraagt Lenny. Reinier den eens een lucratief optreden krijgen maar na) alles in eigen hand houden. Rob als stond hij aan de zijkant van het toneel met die en Mischa zijn nog in aantocht. “Ja, je zou dan wel voor een publiek dat er tussendoor selfmade manager, promotor, chauffeur en grote, glanzende bruine ogen. Hij hoefde kunnen zeggen dat we een soort familie mocht praten. Dan is ze niet te vermurwen.” ‘roadie’. Lenny als singer­songwriter die niets te zeggen. Je wist dat het goed zat.” vormen. Rob, ik en zij: we hebben allemaal Geen deal! waakt over de kwaliteit van haar liederen en diezelfde bevlogenheid.” – als er onderweg geluncht moet worden – HET LIED GAAT ALTIJD DÓÓR 14.43 uur. nog snel even een soepje maakt. Vandaag Nu zijn het pittoreske kerkjes, synagogen, 13.30 uur. DE ZAAL ZIT VOL blijft het kookstelletje thuis. In ’t Oude Slot singer­songwritercafés en musea waar ze LUNCH & EEN GOED GESPREK In het theaterzaaltje is geen stoeltje meer wachten niet alleen de trouwe fans maar óók haar heel eigen repertoire laat horen. Hart­ Rob wandelt het theaterzaaltje binnen: “Tijd onbezet. Gemiddelde leeftijd: dik 50+. In het een verzorgde lunch. verscheurende fado’s, ingetogen liedjes vol voor de lunch, mensen!” halletje staan een scootmobiel en enkele rol­ levenswijsheid en blijheid en wat vrolijke Achter de worstenbroodjes en jus d’orange lators geparkeerd. 12.11 uur. deuntjes tussendoor. (Lenny even later tegen worden de afgelopen dagen doorgenomen. Lenny: “In de provincie is het publiek vaak ONDERWEG, TIJD VOOR EEN TERUGBLIK haar Veldhovense publiek: “Jullie mogen De vakantie van Reinier, de net voorbije wat ouder. Maar overal, en zeker in de grote Ze is een vrouw van het nu. Maar op weg naar best meezingen hoor. Lalalalala.”) Ze ‘woont’ verjaardag van Lenny. “Ineens stond de stad, zie je ook jongeren die geïnteresseerd het concert – “Helemaal uitverkocht!” – kan in het lied, zingt haar fans toe. “Want dat lied nieuwe rabbi van onze Eindhovense gemeente zijn in singer­songwriters en in spiritualiteit. het verleden niet onbesproken blijven. Al op gaat altijd door. Zelf verdwijn ik ook een keer­ op de stoep om ons te feliciteren. We zijn lid Ze weten waarover ik zing.” haar 12de wist ze wat ze wilde. “Op mijn kamer schreef ik mijn eerste nummers. In het Engels. Nederlandstalig vond ik iets voor smartlappenzangers. En ik sprak met een Bassist Mischa Kool is een zachte G – dat klonk niet… Mijn buurjongen van de vaste begeleiders Na afloop met Joep, die alles prachtig vond wat ik deed, de Belgische bezat toen al een bandrecorder en nam alles superfan Carina op. Zonder dat ik het wist stapte hij naar pla­ tenmaatschappijen als die van Heintje. Daar luisterden ze en zeiden: ‘Mooi. Maar er zit geen hit bij.’ Waarop hij antwoordde: ‘Daar gaat u nog spijt van krijgen!’ Misschien wel op die 29ste maart, jaren later, toen ze samen met haar Troubadour ineens een hype werd… EEN WERELD VAN KLATERGOUD “Ja, dat Eurovisie Songfestival winnen was een droom.” Maar ze had al snel door hoe het wereldje in elkaar stak. “Mensen die ineens ‘oooh’ en ‘aaaah’ riepen terwijl ze je eerst nauwelijks zagen staan – en de volgende dag misschien ook weer niet. De ene dag gelau­ 36 Op de achterste rij deint een man met zijn hele lijf, de ogen gesloten, mee De zangeres neemt alle tijd voor haar bewonderaars hart raakt.” En ja, sóms ook De troubadour. Als toegift, wanneer de mensen er om vragen. “Een nummer als Visite zou nu niet meer passen. We hadden overigens geen idee dat dat zo’n succes zou worden. Het was gewoon een leuk liedje, op die volstrekt absurdistische tekst van Herman Pieter (Lenny’s toenmalige partner Herman Pieter de Boer, red.).” Echtgenoot Rob bemant de kraam met merchandise VIJFTIG JAAR NA HET SONGFESTIVAL Ach, het is zolang geleden. Al blijven er altijd 15.09 uur. drukke zaken bezig. Maar voor de liedjes van bijzondere herinneringen. Zoals aan Het Tienersterren van toen HET IS BEGONNEN! Lenny was er altijd een plekje.” Arie mag dan Cabaret der Onbekenden dat ze al op haar Trea Dobbs. Anneke Grönloh. Ria Valk (1941) scoorde met suc- Op de achterste rij deint een man met zijn een import­Brabander zijn – “Eigenlijk ben ik 17de – twee jaar voor De troubadour – won. Ria Valk. Willeke Alberti. cessen als Hou je echt nog van hele lijf, de ogen gesloten, mee. Zijn handen verarmde Veluwse adel” – hij voelt zich volop “Armand was gevraagd om te helpen bij het Tienermeisjes die in de jaren 60 mij Rockin’ Billy en (veel later) zweven door de lucht. In de pauze valt hij zuiderling. “En Lenny vergeet haar wortels vertalen van een van mijn Engelstalige lied­ van de vorige eeuw tienerster- carnavalskrakers met onsterfe- Lenny geëmotioneerd in de armen. Ze kennen niet. Ze is wat ze zingt en ze zingt wat ze is.” jes. Ik vond hem goed en ineens stond hij ren werden. Het programma lijke teksten als: ‘Ik heb worst- elkaar, de hugger en de zangeres. Hans Overigens heeft hij nog een appeltje te schil­ daar, zo maar, op ons pleintje, in zo’n slee van Andere tijden wijdde er onlangs jes op mijn borstjes, preitjes op Laurentius is zelf ook muzikant én docent len met de Belgische Carina, die inmiddels een Cadillac en met die Afghaanse jas.