DOCSLIB.ORG

Download Artikel

Total Page：16

File Type：pdf, Size：1020Kb

Download full-text PDF Read full-text

Load more

Groeiplaatsverbetering Pneumatisch injecteren Gezonde bodems zijn van nature ziekteonder- drukkende bodems. Verstoorde bodemfysische omstandigheden, bijvoorbeeld verdichting, hebben in eerste instantie vooral een ongunstige uitwerking op bodembiologische activiteiten. Als het bodemleven verstoord is, ontstaat een ziektegevoelige bodem. Om de bodem weer op orde te krijgen, dient het microbiologische leven duurzaam hersteld te worden. Dit is mogelijk middels het pneumatisch injecteren van schimmelgedomineerde Humuscompost. De humusvoorraad is de reserve en speelruimte Ulmus pumila prima als stadsboom? van uw bomengrond. Het bepaalt de vruchtbaarheidsfactoor en vormt Pioniersiep uit Siberisch landklimaat succesvol in Zuid-Duitse de onontbeerlijke spil in een ziekteonder- stad Fürth drukkende bodem. In het Duitse stadje Fürth bij Neurenberg kwam men er tijdens de grote iepenziekte-uitbraak achter dat binnen het iepenbestand alle Siberische iepen onaangetast bleven. De Ulmus pumilia werd er in een mum van tijd de iep bij uitstek, en hield die naam hoog toen de stad na WO II werd herbeplant. Zestig jaar na dato doen alle bestaande 127 Siberische iepen in Fürth het nog altijd uitstekend. De vraag is of hij Met behulp van onze Tree Life Unit (TLU-machine) ook in Nederland op grote schaal dienst kan doen. Veel bomen in kunnen wij groeiplaatsen optimaliseren zowel in Auteur: Karlijn Raats nieuwe als bestaande situaties. In de jaren dertig, vlak nadat bij iedereen de ernst Duitsland niet veel voor, behoudens in met name Gobi-woestijn waar hij vandaan komt, hebben stedelijk gebied zijn toe van de iepenziekte duidelijk was, werd er naar- parken en botanische tuinen. Het oorspronke- ervoor gezorgd dat de Siberische iep aan extreme Hierdoor kunnen wij stig gezocht naar resistente iepsoorten. In 1936 lijke gebied van de boom ligt in Oost-Siberië, omstandigheden is aangepast. Zo wordt hij in aan verbetering van de kwam parkdirecteur Doorenbos in Den Haag met Mongolië en Noord-China. Daar is de Siberische Noord-Amerikaanse woestijnachtige gebieden s de doorwortelbare ruimte vergroten de hybride cultivar Ulmus ‘Den Haag’, een krui- iep één van de meest voorkomende boomsoor- toegepast, waar hij temperaturen van -40 tot bodemkwaliteit s de bodemstructuur verbeteren sing tussen de Siberische iep en de Ulmus x hol- ten. In de achttiende eeuw (ca. 1770, Hillier en +40 graden Celsius en een bodem met een hoog landica ‘Belgica’. Deze hybride is redelijk resistent Boom) kwam de boom naar Spanje en werd zoutgehalte weerstaat. Het enige waar Ulmus s beluchten en/of bemesten en in onder meer Amsterdam en Den Haag wor- vanaf dat moment in Europa gecultiveerd. pumila niet goed tegen kan, is een hoge grond- den ze nog steeds toegepast. De Siberische iep De kleinbladige boom wordt onder gunstige waterstand. Boombeheerders in de Nederlandse s verdichte gronden opheffen en storende bewees zijn nut ook in andere kruisingen: in de omstandigheden 20 tot 25 meter hoog en kan kustgebieden zijn hierbij gewaarschuwd. lagen breken jaren ’80 werd de Ulmus ‘Sapporo Autumn Gold’ een stamdoorsnede van 1,5 meter bereiken. In Voorts zaait de boom zich rijkelijk uit, maar ver- met bosjes aangeplant in steden nadat deze krui- Midden-Europa verkleuren de bladeren nadat mijdt daarbij bosgebieden omdat hij zeer licht- s vaste stoffen injecteren sing tussen de Japanse iep en de Siberische iep de vorst zijn intrede doet, rap van donkergroen minnend is. In onder meer Zuid-Europa, de VS en s het organische stofgehalte verhogen hoog-resistent bleek tegen iepenziekte. naar prachtig felgeel en vallen dan in een snel Zuid Afrika gedraagt Ulmus pumila zich als een De Ulmus pumila zelf wordt maar zelden aan- tempo van de boom. De kroon van de Ulmus invasieve exoot. Voor een toepassing als laan-/ s stagnerend water opheffen geplant. Laat het stadje Fürth zien dat boom- pumila is onregelmatig en chaotisch opgebouwd. parkboom is dit wellicht niet problematisch, maar beheerders hem met een gerust hart op grote Opvallend aan de stam is met name dat de een ruime aanplant in het landschap is vanwege schaal kunnen aanplanten? Tijd om de boom te schors diepe groeven laat zien, wat eerder aan deze agressieve uitzaai niet aan te raden. beoordelen. een oude populier dan aan een iep doet den- ken. Het extreme landklimaat in NO-Azië, waar Schalkwijk (030) 601 18 80 Herkomst en kenmerken temperaturen van -70 tot +30 graden Celsius Succesvolle praktijkcasus in Duitsland [email protected] Net zoals in Nederland komt de Ulmus pumila in worden gemeten, en het woestijnklimaat van de De Siberische iep is in Fürth voornamelijk in www.boomtotaalzorg.nl www.boomzorg.nl 57 Sortiment ken ontspringen binnen de kortste keren weer uit hun takkraag. Dit kan wel voor enige nadelen rond de stam zorgen. Ondanks dat het hout van de Siberische iep als zwak bekend staat, hebben de iepen in Fürth nooit extreme takbreuk tijdens stormen laten zien of windworp. Alleen zijn wilde groei kan een bezwaar vormen, maar verder opgeteld kent de Ulmus pumila voor met name de hoge zand- gronden van Nederland toch wel een heel aantal geschikte eigenschappen? Is het wellicht tijd om deze niet bijster populaire iep meer aan te plan- ten in Nederland? Op de volgende pagina geven drie iepenkenners hun mening over Ulmus pumila en of Ulmus 'Den Haag'. Ulmus pumila, Siberische iep Afkomstig uit Noord- en Oost-Azië, introduc- tie volgens Hillier en Boom rond 1770 Ulmus pumila in het Zuiderpark, Den Haag. Dit is een goed voorbeeld van het feit dat het een struikvormende boom kan zijn. De kroon is breed, onregelmatig en slordig, de jaren ‘50 aangeplant, nadat hij al volop zijn nabije omgeving laten de iepen geen schade zien met kromme takken aan een korte en meestal kracht had bewezen tijdens aanvallen van de door strooizout, hondenpis en andere risicofac- scheve stam en met lange, luchtige, vaak han- iepenziekte vanaf de jaren dertig. In 1933 vielen toren die een straat met zich meebrengt. Ook gende loten. Vrijwel geen kortloten. Tot 20 zelfs 900 iepen in Fürth ten prooi. Dit waren de is er in Fürth nog nooit een ziekte of plaag in meter. Het loof in de zomer is lichtgroen. massaal als laan- en straatboom aangeplante het bestand van Siberische iepen waargenomen, De schors is een zeer ruw netwerk van schub- bergiepen Ulmus glabra. De groenbeheerders ondanks dat bladkevers dol zijn op Ulmus pumila. bige, bruine ribbels. De loten zijn nagenoeg kwamen erachter dat de boom op hun kwekerij Ook opvallend is dat een zeer nabije bergiep kaal en de knoppen zijn klein, glanzend probleemloos uit zaad vermeerderd kon worden. besmet raakte met de iepziekteschimmel, maar zwartbruin. De bloemknoppen zijn kogelrond. Vandaag de dag heeft Fürth nog 127 Siberische dat de Siberische iepen gezond bleven. De Ulmus pumila heeft kleine bladen van zo’n iepen als laan- en straatbomen, waarvan een nog Iedere vier á vijf jaar wordt de kroon van de iepen 6 cm. Deze zijn smal en kaal (van onderen geheel intacte rij van 74 bomen langs de voorma- tot maximaal 20 procent ingenomen omdat ze soms met piepkleine okselbaartjes), hebben lige stationsstraat. dicht op huizen staan. Dat kan prima, want de een ongeveer symmetrische voet en zijn vrij- In tegenstelling tot andere boomsoorten in de bomen herstellen zich razendsnel: gesnoeide tak- wel uitsluitend enkel gezaagd. De boomsoort heeft een bladsteel van 1 cm, die fijndonzig is. Ondanks dat Ulmus ‘Den Haag’ redelijk resistent is, kan Ulmus ‘Den Haag’ (1936): een kruising tussen de Sibe- hij ziek worden, zo bewijst het iepzieke drietal in een rische iep en de Ulmus x hollandica ‘Belgica’. De soort Haagse iepenlaan. Ook in Groningen raakte een aantal is redelijk resistent en in onder meer Amsterdam en exemplaren geïnfecteerd. Den Haag worden ze nog toegepast. Op de foto een Ulmus ‘Den Haag’ als solitair in Den Haag. 58 www.boomzorg.nl de hangende takken en twijgen haar min- Ulmus minor of Ulmus X Hollandia bel- der geschikt maken als straatboom.” gica. Dit is niet verwonderlijk, want Ulmus Nijboer ziet nog meer nadelen aan de pumila hybridiseert erg makkelijk met Siberische iep: “Je moet goed weten welke Ulmus minor. Zaad van Europese pumila's variëteit je precies in huis haalt en niet is derhalve vaak niet geheel soortecht. Het zomaar lukraak iets neerzetten. In het gevolg van de inkruising met minor is dat pumila-complex zitten veel struikvormende de hybride weliswaar minder breukgevoe- ‘bomen’, die je echt niet zou willen hebben lig wordt en een beter doorgaande stam als laanboom.“ Natuurlijk kent de soort ook vormt, maar minder resistent tegen iepen- boomvormers. Deze worden benaamd als ziekte.” Nijboer besluit zijn reactie met het Ulmus pumila var. arborea (vroeger Ulmus advies ‘bezint eer ge begint’: “Als je besluit Ronnie Nijboer van Kwekerij De Bonte pumila 'Pinnatoramosa'). pumila aan te planten selecteer dan eerst Hoek over Ulmus Pumila: Nijboer waarschuwt ook voor invriezen: een goede boomvormer, test deze dan ver- “Hoewel de soort in een landklimaat zeer volgens op resistentie. Aanplant in parken “Ulmus pumila-zaailingen zijn niet per defi- winterhard is, wil de gemiddeld vroeg uitlo- en brede groenstroken kan, maar de aan- nitie allemaal (goed) resistent. pende Ulmus pumila in ons zeeklimaat nog plant als straatboom lijkt niet verstandig.” Tijdens resistentie-screeningen door wel eens invriezen bij late nachtvorsten.” Christine Buisman en collegae in de jaren Soortechtheid is volgens Nijboer sowieso ‘30 en ‘40, (met de milde iepenziekte- een probleem bij Ulmus pumila. Zo staat in schimmel Ophiostoma ulmi) werden
Recommended publications
  • Stegophora Ulmea

    Stegophora Ulmea

    EuropeanBlackwell Publishing, Ltd. and Mediterranean Plant Protection Organization Organisation Européenne et Méditerranéenne pour la Protection des Plantes Data sheets on quarantine pests Fiches informatives sur les organismes de quarantaine Stegophora ulmea widespread from the Great Plains to the Atlantic Ocean. Sydow Identity (1936) reported a foliar disease of Ulmus davidiana caused by Name: Stegophora ulmea (Fries) Sydow & Sydow Stegophora aemula in China stating that the pathogen differs Synonyms: Gnomonia ulmea (Fries) Thümen, Sphaeria ulmea from ‘the closely related Gnomonia ulmea’ by the ‘mode of Fries, Dothidella ulmea (Fries) Ellis & Everhart, Lambro ulmea growth’ on elm. Since, 1999, S. ulmea has repeatedly been (Fries) E. Müller detected in consignments of bonsais from China, in UK and the Taxonomic position: Fungi: Ascomycetes: Diaporthales Netherlands, suggesting that the pathogen probably occurs in Notes on taxonomy and nomenclature: the anamorph is of China. In Europe, there is a doubtful record of ‘G. ulmicolum’ acervular type, containing both macroconidia, of ‘Gloeosporium’ on leaves and fruits of elm in Romania (Georgescu & Petrescu, type, and microconidia, of ‘Cylindrosporella’ type. Various cited by Peace (1962)), which has not been confirmed since. In anamorph names in different form-genera have been the Netherlands, S. ulmea was introduced into a glasshouse in used (‘Gloeosporium’ ulmeum ‘Gloeosporium’ ulmicolum, 2000, on ornamental bonsais, but was successfully eradicated Cylindrosporella ulmea, Asteroma ulmeum),
  • The Elms of Co Cork- a Survey of Species, Varieties and Forms

    The Elms of Co Cork- a Survey of Species, Varieties and Forms

    IRISH FORESTRY The elms of Co Cork- a survey of species, varieties and forms Gordon L. Mackenthun' Abstract In a survey of the elms in County Cork, Ireland, some 50 single trees, groups of trees and populations were examined. Four main taxa were recognised, these being 'W)'ch elm, Cornish elm, Coritanian elm and Dutch elm plus a number of ambiguous hybrids. While a large overall number of elms were found, the number of mature or even ancient elms is relatively small. Still, there are sufficient numbers of elms in the county to base a future elm protection programme 011. Keywords Ulmus, 'N)'ch elm, field elm, hybrid elm, Dutch elm disease. Introduction Elm taxonomy is known to be notoriously difficult. For the British Isles there are many different concepts, varying between just two elm species and more than one hundred so-called microspecies (Richens 1983, Armstrong 1992, Armstrong and Sell 1996). The main reason for the difficulty with elm taxonomy lies in the fact that the variability within the genus is extreme. This is especially tme for the group of elms we know under the name field elm. As a result, there is no generally accepted system for classification of the elms of the world. Some British researchers claim to host up to eight elm species in their country (Melville 1975, Clapham et a1. 1987, Stace 1997). The approach taken here follows the lines being drawn by Richard H. Richens (1983) who followed a fairly simple strategy. He assumcd that there are just two species of elms prescnt in the British Isles, the native wych elm, Ulmus glabra and the introduced field ehil, U minor.
  • Morphological Characteristics and Water-Use Efficiency of Siberian Elm Trees (Ulmus Pumila L.) Within Arid Regions of Northeast

    Morphological Characteristics and Water-Use Efficiency of Siberian Elm Trees (Ulmus Pumila L.) Within Arid Regions of Northeast

    Article Morphological Characteristics and Water-Use Efficiency of Siberian Elm Trees (Ulmus pumila L.) within Arid Regions of Northeast Asia Go Eun Park 1, Don Koo Lee 2,†, Ki Woo Kim 3,†, Nyam-Osor Batkhuu 4,†, Jamsran Tsogtbaatar 5,†, Jiao-Jun Zhu 6,†, Yonghuan Jin 6,†, Pil Sun Park 2,†, Jung Oh Hyun 2,† and Hyun Seok Kim 2,7,8,9,* 1 Center for Forest and Climate Change, National Institute of Forest Science, Seoul 02455, Korea; [email protected] 2 Department of Forest Sciences, Seoul National University, Seoul 08826, Korea; [email protected] (D.K.L.); [email protected] (P.S.P.); [email protected] (J.O.H.) 3 School of Ecology and Environmental System, Kyungpook National University, Sangju 37224, Korea; [email protected] 4 Department of Forestry, National University of Mongolia, Ulaanbaatar 210646, Mongolia; [email protected] 5 Institute of Geoecology, Mongolian Academy of Sciences, Ulaanbaatar 211238, Mongolia; [email protected] 6 Institute of Applied Ecology, Chinese Academy of Sciences, Shenyang 110016, China; [email protected] (J.-J.Z.); [email protected] (Y.J.) 7 Institute of Future Environmental and Forest Resources, Research Institute for Agriculture and Life Sciences, Seoul National University, Seoul 08826, Korea 8 National Center for Agro Meteorology, Seoul 08826, Korea 9 Interdisciplinary Program in Agriculture and Forest Meteorology, Seoul National University, Seoul 08826, Korea * Correspondence: [email protected]; Tel.: +82-2-880-4752; Fax: +82-2-873-3560 † These authors contributed equally to this work. Academic Editors: Jarmo K. Holopainen and Timothy A. Martin Received: 31 August 2016; Accepted: 8 November 2016; Published: 17 November 2016 Abstract: The Siberian elm (Ulmus pumila L.) is one of the most commonly found tree species in arid areas of northeast Asia.
  • 'Camperdownii' Samt Ulmus Minor 'Hoersholmiensis'

    'Camperdownii' Samt Ulmus Minor 'Hoersholmiensis'

    Efter almsjukan Förslag till ersättare för Ulmus glabra, Ulmus glabra ©Camperdownii© samt Ulmus minor ©Hoersholmiensis© Självständigt arbete vid LTJ-fakulteten, SLU Landskapsingenjörsprogrammet 2009 Marcus Persson SLU, Sveriges Lantbruksuniversitet Fakulteten för landskapsplanering, trädgårds- och jordbruksvetenskap, LTJ Författare: Marcus Persson Titel: Ersättare för alm Nyckelord: Ulmus, glabra, Camperdownii, minor, Hoersholmiensis, alm, almsjuka, ersättare. Handledare: Mark Huisman Examinator: Eva-Lou Gustafsson Kurstitel: Examensarbete för Landskapsingenjörer Kurskod: EX0359 Omfattning, högskolepoäng: 15hp Nivå och fördjupning: C-nivå Utgivningsort: Alnarp Utgivningsår: 2009 Fotot på försättsbladet är en frisk Ulmus glabra vilken är i full gång att slå ut sina blad på försommaren. Trädet är planterat år 1859 utanför gamla fängelset i Visby hamn. Foto av Arne Persson. II Förord Detta examensarbete är skrivet vid Sveriges Lantbruksuniversitet, SLU, fakulteten för landskapsplanering, trädgårds- och jordbruksvetenskap inom Landskapsingenjörsprogrammet. Ämnet är landskapsplanering. Jag skulle vilja tacka min handledare Mark Huisman för att ha gett sig tid och stöttat mig igenom hela arbetet. Jag skulle även vilja tacka de som har bidragit med fotografier. III Sammanfattning Jag valde att skriva om ersättare för alm då jag sett almar av olika slag dö bort och försvinna i städer, parker och andra platser med ett snabbt förlopp på grund av almsjukan. Under sommaren 2008 när jag arbetade med att inventera alm och almsjuka på Gotland väcktes frågan om vilket träd som skulle kunna ersätta almen. Sedan den aggressiva formen av almsjuka kom till Sverige under 1980 ± talet har många almar fått ge vika. Almsjukan är en vissningssjukdom vilken uppstår då en svamp täpper till trädets kärlsträngar. Detta bidrar till att trädet inte får någon tillgång till vatten och näring.
  • New York Non-Native Plant Invasiveness Ranking Form

    New York Non-Native Plant Invasiveness Ranking Form

    NEW YORK NON-NATIVE PLANT INVASIVENESS RANKING FORM Scientific name: Ulmus pumila L. USDA Plants Code: ULPU Common names: Siberian elm Native distribution: Asia Date assessed: October 18, 2009 Assessors: Gerry Moore Reviewers: LIISMA SRC Date Approved: Form version date: 10 July 2009 New York Invasiveness Rank: Moderate (Relative Maximum Score 50.00-69.99) Distribution and Invasiveness Rank (Obtain from PRISM invasiveness ranking form) PRISM Status of this species in each PRISM: Current Distribution Invasiveness Rank 1 Adirondack Park Invasive Program Not Assessed Not Assessed 2 Capital/Mohawk Not Assessed Not Assessed 3 Catskill Regional Invasive Species Partnership Not Assessed Not Assessed 4 Finger Lakes Not Assessed Not Assessed 5 Long Island Invasive Species Management Area Widespread Moderate 6 Lower Hudson Not Assessed Not Assessed 7 Saint Lawrence/Eastern Lake Ontario Not Assessed Not Assessed 8 Western New York Not Assessed Not Assessed Invasiveness Ranking Summary Total (Total Answered*) Total (see details under appropriate sub-section) Possible 1 Ecological impact 40 (20) 3 2 Biological characteristic and dispersal ability 25 (25) 19 3 Ecological amplitude and distribution 25 (25) 17 4 Difficulty of control 10 (10) 3 Outcome score 100 (80)b 42.00a † Relative maximum score 52.50 § New York Invasiveness Rank Moderate (Relative Maximum Score 50.00-69.99) * For questions answered “unknown” do not include point value in “Total Answered Points Possible.” If “Total Answered Points Possible” is less than 70.00 points, then the overall invasive rank should be listed as “Unknown.” †Calculated as 100(a/b) to two decimal places. §Very High >80.00; High 70.00−80.00; Moderate 50.00−69.99; Low 40.00−49.99; Insignificant <40.00 Not Assessable: not persistent in NY, or not found outside of cultivation.
  • Classic Lacebark Elm

    Classic Lacebark Elm

    Athena ‘Emer I’ Classic Lacebark Elm Lineage Ulmus parvifolia (Chinese elm, Lacebark elm, Drake elm). Also known as ‘Emerald Isle’. PP7551 Introduced in 1989 (Dave’s Garden, 2011). Tree Form A medium-sized tree with a broad rounded canopy, often with a trunk that forks resulting in a vase shape similar to that of the American elm (Floridata, updated 11/18/2010). Tree size, leaf size and growth rate half of that of the American elm, and they are often planted as a single tree (Warren, 2000). Height: 30 to 40 feet Width: 35 to 45, up to 60 foot wide crown spread (Delmar Learning, undated; UConn, undated)) Foliage Dark green in summer, leathery, almost black; bronze to bronze-brown in fall (Cornell, undated). Leaves simple, 1 to 2 inches long, but half as wide. Ovate, margins rounded to serrate (Delmar Learning, undated). Late deciduous, almost evergreen in mild climates (Floridata, 2010). Culture NA Disease and Insect Information Literature (Dutch elm disease studies, insect resistance assessments, etc.): Resistant to Dutch Elm Disease (DED), phloem necrosis and Elm Leaf Beetles (Delmar Learning, undated). It resists DED and shows very good performance under dry conditions (UConn, undated). Completely immune to Gypsy Moth, and only 10% of the leaf tissue was consumed by Japanese Beetle, the lowest of all the asian elms tested in a no-choice study (Paluch et al., 2006). When the Japanese Beetles were given a choice of species they did not feed on the U. parvifolia at all (Paluch et al., 2006). In an earlier similar study, U. parvifolia was the most resistant of all cultivars and hybrids to the Japanese Beetle (Miller et al., 1999).
  • Conserving Intraspecific Biodiversity of Forest Trees in France and Europe

    Conserving Intraspecific Biodiversity of Forest Trees in France and Europe

    The necessary scientific contribution 26 to defining public policies for biodiversity conservation Conserving intraspecifi c biodiversity of forest trees in France and Europe Using examples drawn from his work on elms and his experience as secretary of the Forest genetic resources commission, Éric Collin illustrates the issues and methods for the conservation of genetic diversity of forest trees in light of climate change. or the general public, the slogan "Stop bio- but the criteria or combinations of criteria used to defi ne diversity erosion" means taking measures an ESU (inter-population differentiation measured using to protect plants and animals whose sur- molecular markers and/or adaptive characters) are simply vival as a species is threatened. The Eura- guidelines for our work, not absolute truths. sian lynx, the common snipe, Hermann's F tortoise and the Aveyron ophrys are thus all listed for protection in the 2010 Biodiversity agenda for ➊ Distribution of the Cornish elm continental France. Forest trees will probably be excluded, (Ulmus stricta Lindley) according to Richens (1983). except perhaps elms, the well known victims of a terrible epidemic, and the Spanish black pine, a rare species of which only a few communities still exist in Languedoc and the eastern Pyrenees. For specialists in forest genetic resources, it is however indispensable and urgent to address the intraspecifi c bio- diversity of forest trees, i.e. the diversity within species. This diversity is not very visible and generally has no name, but it is crucial for species adaptation. It is neces- sary to stop its erosion if we want to avoid endangering species.
  • Ulmus Sp. L.) Planted in the Arboretum Borová Hora

    Ulmus Sp. L.) Planted in the Arboretum Borová Hora

    Thaiszia - J. Bot., Košice, 27 (1): 017-028, 2017 http://www.bz.upjs.sk/thaiszia T H A I S Z I A JOURNAL OF BOTANY Growth and morphological characteristics of indigenous Elms (Ulmus sp. L.) planted in The Arboretum Borová hora IVANA SARVAŠOVÁ1, IVAN LUKÁČIK2, JÁN PITTNER2 & JANA LUPTÁKOVÁ3 1Arboretum Borová Hora, Technical University in Zvolen, Borovianska 66, 960 53 Zvolen, Slovakia; [email protected] 2Department of Silviculture at the Faculty of Forestry, Technical University in Zvolen, T. G. Masaryka 24, 960 53 Zvolen, Slovakia; [email protected], [email protected] 3Institute of Foreign Languages, Technical University in Zvolen, T. G. Masaryka 24, 960 53 Zvolen, Slovakia; [email protected] Sarvašová I., Lukáčik I., Pittner J. & Luptáková J. (2017): Growth and morphological characteristics of indigenous Elms (Ulmus sp. L.) planted in The Arboretum Borová hora – Thaiszia – J. Bot. 27 (1): 017-028. – ISSN 1210-0420. Abstract: The work deals with the assessment of growth and morphological characteristics of Ulmus laevis Pall., Ulmus glabra Huds., and Ulmus minor Mill. Altogether, 134 indigenous individuals native to various localities of Slovakia were assessed. The results of measuring dendrometric characteristics showed significant differences in height, tree trunk diameter and crown width especially with the tree species Ulmus laevis Pall. which was assessed in four stands with different environmental conditions (dried out and waterlogged sites with various soil types). The largest individuals growth on sites with high soil moisture and bedrock diluvia with tufaceous material. Their height average was 24.4 m and diameter average d1,3 76.5 cm. In the other tree stand (two dry and one moisture and poor soil) were ranged height average from 13.6m to 24.7 m, diameter average d1,3 from 21.0 cm to 25.3 cm.
  • Trees Buildings Fountains Sculpture Features 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 1 16

    Trees Buildings Fountains Sculpture Features 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 1 16

    12 10 16 14 Steep Grade 7 Off the paved path Restrooms Drinking Fountain 8 5 6 Emergency Telephone 2 15 13 11 9 4 1 3 Trees Buildings Fountains Sculpture Features 1 Bender oak 6 Fernery 10 Key Fountain 12 Mercury Loggia & Grotto 14 Japanese Overlook Garden 2 Blue Atlas cedar 7 Log Cabin 11 Long Fountain 13 John & Lydia statues 15 Lydia’s Seat (Rose Garden) 3 Ginkgo, maidenhair-tree 8 Springhouse 16 Stone Seat Bridge 4 Katsura-tree 9 Widener Visitor Center 5 Tabletop Scotch elm 1 Bender Oak 2 Blue Atlas Cedar 3 Ginkgo 4 Katsura-tree 5 Tabletop Scotch elm Quercus × benderi Cedrus atlantica ‘Glauca’ Ginkgo biloba Cercidiphyllum japonicum Ulmus glabra ‘ Horizontalis’ • Native to eastern North • The straight species is native to • One of the world’s oldest • Native to Japan and China, • Inspired by the Victorian America; a naturally the Atlas Mountains of North tree species, growing on planted around 1902 by the fascination with weeping and occurring hybrid between Africa. earth for more than 150 Morrises. contorted trees, the Morrises scarlet oak (Q. coccinea) and • Layered branches with million years. • One of the largest of its kind planted this tree sometime red oak (Q. rubra). blue-green needles create a • With striking gold fall color, in North America, this plant before 1909. • Possibly 250 years old, the picturesque landscape tree. this female specimen, is the signature tree of the • Weeping portion of the plant tree provided a dramatic • Small finger-shaped male cones planted by the Morrises, Arboretum. was grafted high onto its 7-foot entrance to the Morris on lower branches pollinate has messy and very smelly • Bright yellow/apricot leaves in understock, forming garden and hilltop home.
  • Disease-Resistant Elms Butterfly Conservation Trials Report 2016

    Disease-Resistant Elms Butterfly Conservation Trials Report 2016

    Disease-resistant elms Butterfly Conservation trials report 2016 Andrew Brookes Disease-resistant elms Butterfly Conservation trials report, 2016 Contents: 1. Abstract 2. Introduction 3. List of trees 4. Performance summary 5. The butterfly 6. The future 7. The trees described 8. Recommended trees 9. Bibliography 10. Suppliers 1. Abstract The Hampshire & Isle of Wight Branch of Butterfly Conservation (BC) initiated trials of elm cultivars and species resistant to Dutch Elm Disease (DED) in 2000. The trials are in fulfil- ment of Objective 5 for the White-letter Hairstreak (WLH) in BC’s South Central Regional Action Plan: to evaluate their potential as host plants for the butterfly, now a DEFRA UK Biodiversity Action Plan ‘Priority’ species (no. 945) on account of its increasing scarcity as a consequence of the DED pandemic. This report, originally published in 2010, has been sub- stantially revised in the light of the ‘Princeton’ fiasco. ‘Princeton’, an American Elm cultivar, was widely promoted in the UK without having been tested for resistance to DED in Europe. The loss of many ‘Princeton’ to DED, notably at Highgrove, has prompted the relegation of other American cultivars until such time as their resistance has been proven here. In 2015, the White-letter Hairstreak was found breeding on the DED-resistant cultivars LUTECE and ‘Sapporo Autumn Gold’, The discovery of the WLH on LUTECE is particularly significant as the tree has a very different periodicity from the reputedly favourite native host, Wych elm, suggesting the insect is possessed of a considerable adaptability which could see it breeding on all the high-resistance cultivars featured in this report.
  • Interspecific Hybridisation and Interaction with Cultivars Affect the Genetic Variation of Ulmus Minor and Ulmus Glabra in Flanders K

    Interspecific Hybridisation and Interaction with Cultivars Affect the Genetic Variation of Ulmus Minor and Ulmus Glabra in Flanders K

    Interspecific hybridisation and interaction with cultivars affect the genetic variation of Ulmus minor and Ulmus glabra in Flanders K. Cox, A. Vanden Broeck, K. Vander Mijnsbrugge, J. Buiteveld, E. Collin, H.M. Heybroek, J. Mergeay To cite this version: K. Cox, A. Vanden Broeck, K. Vander Mijnsbrugge, J. Buiteveld, E. Collin, et al.. Interspecific hy- bridisation and interaction with cultivars affect the genetic variation of Ulmus minor and Ulmus glabra in Flanders. Tree Genetics and Genomes, Springer Verlag, 2014, 10 (4), pp.813-826. 10.1007/s11295- 014-0722-4. hal-02499791 HAL Id: hal-02499791 https://hal.archives-ouvertes.fr/hal-02499791 Submitted on 5 Mar 2020 HAL is a multi-disciplinary open access L’archive ouverte pluridisciplinaire HAL, est archive for the deposit and dissemination of sci- destinée au dépôt et à la diffusion de documents entific research documents, whether they are pub- scientifiques de niveau recherche, publiés ou non, lished or not. The documents may come from émanant des établissements d’enseignement et de teaching and research institutions in France or recherche français ou étrangers, des laboratoires abroad, or from public or private research centers. publics ou privés. Author-produced version of the article published in: Tree genetics and genomes, 2014,vol 10, n°4, p. 813-826 The original publication is available at: http://link.springer.com/ or at http://link.live.springer.com/article/10.1007/s11295-014-0722-4 DOI 10.1007/s11295-014-0722-4 1 Interspecific hybridisation and interaction with cultivars affect the genetic variation of 2 Ulmus minor and U. glabra in Flanders 3 Karen Cox1, An Vanden Broeck1, Kristine Vander Mijnsbrugge1, Joukje Buiteveld², Eric Collin³, Hans 4 M.
  • Genome Size Variation in Elms (Ulmus Spp.)

    Genome Size Variation in Elms (Ulmus Spp.)

    HORTSCIENCE 52(4):547–553. 2017. doi: 10.21273/HORTSCI11432-16 Johnson, 1979; Oginuma et al., 1990). Poly- ploidy is rare, and it is known from only two species. U. americana is known to include Genome Size Variation in Elms (Ulmus tetraploids with 2n = 56 (Karrfalt and Karnosky, 1975) as well as diploids (Whittemore and spp.) and Related Genera Olsen, 2011), and Hemiptelea davidii has two 1 reported chromosome numbers, 2n =56(Fu Alan T. Whittemore et al., 1998) and 2n = 84 (Oginuma et al., 1990), U.S. National Arboretum, 3501 New York Avenue NE, Washington, DC presumably tetraploid and hexaploid numbers 20002-1958 based on x = 14. Elms in North America and Europe have Zheng-Lian Xia suffered high mortality from two diseases: U.S. National Arboretum, Room 124, Building 010A, BARC-West, 10300 DED, caused by several species of fungi Baltimore Avenue, Beltsville, MD 20705 native to East Asia (Brasier, 1991, 2001), and elm yellows (elm phloem necrosis), Additional index words. DNA content, elm, flow cytometry, Hemiptelea, Planera, Ulmus, caused by a phytoplasma (Mittempergher, Zelkova 2000; Sinclair, 2000). Because of the horti- cultural importance of elms, there has been Abstract. Elms (Ulmus spp.) are iconic street and landscape trees, but their use is much interest in selection and breeding for currently limited by susceptibility to disease, especially Dutch elm disease (DED). disease tolerance in the genus (Dunn, 2000). Improved access to disease-resistant germplasm will be of great benefit for ongoing To date, elm breeding has mostly in- breeding and selection programs, but these programs have been limited historically by volved species native to Europe and North uncertain relationships among Ulmus species, especially the North American species America, although the fungi that cause DED and their putative Old World relatives.